Fakty i arkusze robocze Avocet

Znalezienie avocet gatunek oznacza dostanie się do właściwego siedliska. Czarno-biały z wyraźnym wzorem ptak z długim, zakrzywionym do góry dziobem, cztery gatunki szaszłyków tworzą rodzaj, Recurvirostra, ptaków przybrzeżnych z tej samej rodziny ptaków co szczudłaki.

Zobacz plik faktów poniżej, aby uzyskać więcej informacji na temat Avocet lub alternatywnie możesz pobrać nasz 22-stronicowy pakiet arkuszy Avocet do wykorzystania w klasie lub środowisku domowym.

Kluczowe fakty i informacje

BIOLOGIA

• Avocets mają smukłe nogi i przesuwają swoje długie, cienkie, zakrzywione do góry dzioby z boku na bok; wolą żerować na słonawych lub zasolonych mokradłach.
• Pióra szaszłyka są srokowate lub mają wzór pigmentowanych białych, a czasem czerwonych plam na pigmentowanym tle.
• Gatunki Avocet mają płetwiaste stopy, które pomagają im w pływanie . Żywią się owadami wodnymi i innymi małymi stworzeniami.
• Gniazda budują na ziemi w luźnych koloniach. W częściowo zamkniętych akwenach przybrzeżnych o słonawych wodach szablodzioby mogą zjadać odsłonięte błota zatokowe lub płycizny błotne.
• Królewskie Towarzystwo Ochrony Ptaków używa szablodzioba jako swojego godła.

AVOCET AMERYKAŃSKI (Recurvirostra americana)

• Amerykański szablodziobak, duży brodzący, spędza większość czasu na poszukiwaniu pożywienia w płytkich wodach lub na błotnistych równinach, często zamiatając dziobem z boku na bok w wodzie, szukając ofiary skorupiaków i owadów.
• Ten ptak jest sklasyfikowany w rzędzie Charadriiformes, który składa się z ptaków brzegowych, mew i alcidów.
• Szaszłyk amerykański ma długość od 16 do 20 cali, rozpiętość skrzydeł od 27 do 30 cali i waży od 9 do 14,8 uncji.
• Jego dziób, który jest długi i około dwa razy dłuższy od głowy ptaka, jest czarny i ostry, który lekko zakrzywia się w górę pod koniec.
• Podobnie jak inne wodery, ma długie i smukłe pastelowe szaroniebieskie nogi i nieco błoniaste stopy.
• Nosi czarno-białe upierzenie na grzbiecie, z białymi piórami na podbrzuszu. W okresie lęgowym upierzenie ptaka przybiera barwę brązowo-pomarańczową na głowie i szyi, niejako ciągnąc się aż do piersi. Po sezonie lęgowym jego żywe upierzenie zmienia się na biało-szare. Szaszłyk amerykański zwykle wygładza pióra, co jest zachowaniem pielęgnacyjnym, które wykorzystuje dziób do pozycjonowania i czyszczenia piór.
• Szaszłyki amerykańskie latały na większości Stany Zjednoczone aż do lokalnego wyginięcia ze Wschodniego Wybrzeża. Bagna, plaże, stawy preriowe i płytkie jeziora stanowią siedliska lęgowe tych brodzących. Ich trasa migracji rozciąga się na prawie każdy stan w zachodnich Stanach Zjednoczonych.
• Nawoływanie tego gatunku szablodzioba można zdefiniować zarówno jako piskliwy, jak i melodyjny beret alarmowy, którego tonacja wzrasta w danym okresie.
• Rozmnażają się wszędzie, od słodkowodnych po nadsolne tereny podmokłe w zachodnich i środkowo-zachodnich Stanach Zjednoczonych, z koloniami lęgowymi składającymi się z dziesiątek par, gdzie ptaki te łączą się w pary podczas wielu pokazów kopulacyjnych.
• Po sezonie lęgowym tworzą duże stada. Gniazdowanie zwykle występuje w pobliżu wody, szczególnie na małych wyspach lub mulistych wybrzeżach, gdzie drapieżniki są poza zasięgiem.
• Szaszłyki amerykańskie praktykują zarówno wzrokowe, jak i dotykowe podejście do karmienia, gdzie podstawową metodą jest dziobanie much.

ANDEAN AVOCET (Recurvirostra andina)

• Duży brodzik z rodziny Recurvirostra, szablodziób andyjski mieszka w Andach, rozmnaża się powyżej 3500 metrów w północno-zachodniej części Argentyna , zachodnia Boliwia, północne Chile i południowe Peru .
• Mają białe upierzenie na głowie, szyi, podbrzuszu i zadzie oraz ciemnobrązowy grzbiet, skrzydła i ogon.
• Podobnie jak rozmiar szaszłyka amerykańskiego, gatunek ten osiąga 17 do 19 cali długości i 11,1 do 14,5 uncji wagi.
• Ma cienkie, szare nogi, które nie są tak długie jak ich kuzyni, ale długi, cienki, czarny dziób jest skierowany do góry.
• Kolor szabla andyjskiego przypomina barwę szczudłaka czarnoskrzydłego lokalnego podgatunku (Himantopus himantopus melanurus), chociaż ten ostatni ma bardzo długie, czerwone nogi, biały ogon i prosty dziób.
• W małych grupach budują gniazda w pobliżu płytkich, alkalicznych jezior w Andach. Ich jaja składają co najmniej w styczniu.
• Szaszłyki andyjskie to wodery niemigrujące; jednak poza sezonem lęgowym mogą przenieść się na nieco niższe wysokości.
• Szukają pożywienia w płytkich wodach lub na błotnistych równinach, czasami przesuwając dziób z boku na bok w wodzie, gdy żeruje na swoich skorupiakach i owadach.

PIED AVOCET (Recurvirostra avosetta)

• Duży czarno-biały woder, szablodziobiec jest mieszkańcem w klimacie umiarkowanym Europa regiony i przez Palearktykę do Central Azja potem na daleki wschód Rosji.
• Szaszłyk szmaragdowy, znany również jako szablasty szablasty, szablasty eurazjatyckie lub po prostu szablasty, należą do gatunków ptaków początkowo opisanych przez Carla Linnaeusa w jego przełomowym, 10. wydaniu Systema Naturae z 1758 r., gdzie został zidentyfikowany jako Recurvirostra avosetta.
• Jest to efektowny biały woder w odważnych czarnych kolorach. Dorosłe osobniki pokryte są białymi piórami z wyjątkiem czarnej czapki i czarnych łat na skrzydłach i grzbiecie. Ma długi, zadarty dziób i długie, niebieskawe nogi.
• Osiąga około 16,5 do 17,75 cala długości, z dziobem, który osiąga 2,95 do 3,35 cala i nogami o długości od 3 do 4 cali. Jego rozpiętość skrzydeł wynosi około 30 do 31,5 cala.
• Młodociane szablodzioby mają te same cechy, co u dorosłych, ale są bardziej szare i w odcieniach sepii.
• Wezwanie szablodzioba to dalekosiężny, płynny, melodyjny kluit kluit.
• Jako ptaki wędrowne szukają pożywienia w płytkiej, słonawej wodzie lub na równinach błotnych i żywią się skorupiakami i owadami. Gniazda budują na otwartych terenach, zwykle w małych grupach, razem z innymi brodzącymi. Składają od trzech do pięciu jaj w wyłożonej zadrapaniach lub na kopcu roślinności.

SZYJA CZERWONA (Recurvirostra novaehollandiae)

• Nazywany również australijskim szabloszem, szewcem, szydłem szewskim i malowaną damą, szablodziobak z czerwoną szyjką jest endemicznym gatunkiem brodzika. Australia i jest rozproszony, z wyjątkiem północnych i północno-wschodnich obszarów przybrzeżnych kraju.
• Szablodzioba z czerwoną szyjką pojawiła się na znaczku pocztowym za 13 centów w 1966 roku.
• Francuski przyrodnik Louis Jean Pierre Vieillot po raz pierwszy opisał ten gatunek w 1816 roku.
• Podobnie jak wszystkie gatunki szaszłyków, wyróżniają się zakrzywionym do góry dziobem. Głowa i szyja osoby dorosłej pokryte są żywymi kasztanowymi piórami, z wąskim białym oczkiem i czerwonobrązową tęczówką. Wtórne ukryte pióra i cechy podstawowe są czarne, a reszta upierzenia ptaka jest biała. Mają czarny dziób i jasnoszaroniebieskie nogi.
• Głowa młodocianej szablodzioba z czerwoną szyjką jest czasami bledsza i bardziej brązowa niż u dorosłych.
• Dorosłe osobniki osiągają długość od 17 do 17,5 cala, całkowitą rozpiętość skrzydeł około 29,5 cala i ważą około 310 gramów.
• Nawoływanie szablodziobliwych szaszłyków można rozpoznać jako szczekanie, a stada w locie wytwarzają odgłosy przypominające szczekanie psów.
• Podobnie jak inne australijskie ptaki wodne, są bardzo koczownicze, co jest spowodowane głównie zróżnicowanymi opadami deszczu, przemieszczającymi się po kontynencie w poszukiwaniu wygodnego siedliska. Szaszłyk czerwonoszyjki preferuje wody słone lub słonawe i zwykle można je znaleźć na płytkich terenach podmokłych, zarówno słonych, jak i świeżych, lub na błotnistych obszarach przyujściowych.

ZAGROŻENIA I STAN OCHRONY

• Strzelanie i łapanie w pułapkę szablodziobliwych amerykańskich spowodowało, że ich liczba spadła aż do XX wieku. Do 1918 roku zostały objęte ochroną na mocy Ustawy o Traktacie o Ptakach Migracyjnych.
• Szablodziób szypułkowy należy do gatunków objętych Porozumieniem o ochronie afrykańsko-euroazjatyckich wędrownych ptaków wodnych (AEWA). Szablodziobak srokaty został ponownie skolonizowany w Minsmere w Suffolk w 1947 roku, co doprowadziło do jego przyjęcia jako logo Królewskiego Towarzystwa Ochrony Ptaków.
• Ze względu na stosunkowo duże rozmiary szaszłyków czerwonoszyich mają mniej drapieżników w porównaniu do ich kuzynów. Rude lisy lub dzikie koty zwykle kradną pisklęta i jajka. Zmiana klimatu powoduje również spadek populacji śródlądowych obszarów lęgowych poprzez przedłużające się okresy suszy.

Arkusze Avocet

To fantastyczny pakiet, który zawiera wszystko, co musisz wiedzieć o avocet na 22 szczegółowych stronach. To są gotowe do użycia arkusze Avocet, które są idealne do nauczania uczniów o szabloście, który jest czarno-białym ptakiem o charakterystycznym wzorze z długim zakrzywionym do góry dziobem. ta sama ptasia rodzina co szczudła.

Pełna lista dołączonych arkuszy roboczych

• Avocet Fakty
• Hej Avocet
• Życie Avocet
• Avocet Quiz
• Sprawdź się
• Im więcej wiesz
• Avocet Wiki
• Ptaki długonogie
• Dzioby ptaków
• Komiksy czterech gatunków
• Avocet Acrotics

Link/cytuj tę stronę

Jeśli odwołujesz się do jakiejkolwiek zawartości tej strony we własnej witrynie, użyj poniższego kodu, aby zacytować tę stronę jako oryginalne źródło.

Link pojawi się jako Fakty i arkusze robocze Avocet: https://kidskonnect.com - KidsKonnect, 17 lutego 2021 r.

Używaj z dowolnym programem nauczania

znak zodiaku 18 kwietnia

Te arkusze zostały specjalnie zaprojektowane do użytku z dowolnym międzynarodowym programem nauczania. Możesz korzystać z tych arkuszy w niezmienionej postaci lub edytować je za pomocą Prezentacji Google, aby dostosować je do własnych poziomów umiejętności uczniów i standardów programu nauczania.

Podziel Się Z Przyjaciółmi: