Fakty i arkusze robocze o Turcji

Z rodzaju Meleagris, a indyk czy któryś z dużych? ptaki z podrodziny Meleagridinae, pochodzącej z obu Ameryk. Indyki mają dwa istniejące gatunki, dziki indyk (Meleagris gallopavo) z Ameryka północna oraz indyka perłowego (Meleagris ocellata) z Ameryki Środkowej.

Zobacz poniższy plik informacyjny, aby uzyskać więcej informacji na temat indyka, lub alternatywnie możesz pobrać nasz 21-stronicowy pakiet arkuszy dla Turcji do wykorzystania w klasie lub środowisku domowym.

Kluczowe fakty i informacje

HISTORIA I NAZWA

• Zanim przybyli europejscy kolonizatorzy, dzikie indyki, Meleagris gallopavo, zajmowały Amerykę Północną i Środkową. Większość hiszpańskich osadników uważała je za idealne udomowione zwierzę, a niektóre zostały nawet sprowadzone do Hiszpania .
• Ponieważ dzisiejsze udomowione indyki pochodzą od dzikich indyków, można wywnioskować, że Aztekowie wolał hodować ten gatunek niż indyki ocelowane, które, jak sądzono, zostały udomowione przez Majowie .
• Aztekowie polegali na indyku (meksykańsko-hiszpański guajolote) jako głównym źródle białka (mięso i jaja), a także szeroko wykorzystywali jego pióra jako ozdoby. Przypuszczano, że indyk jest spokrewniony z ich bogiem oszustem, Tezcatlipoca. Aztekowie w Meksyk poświęcił dwa święte święta rocznie „huexolotlinowi”, a w ciągu jednego roku na azteckim rynku sprzedawano codziennie 1000 indyków, co zwiększało popyt i popularność indyków wśród innych plemion poza Meksykiem, takich jak wkrótce po przybyciu europejskich osadników.
• Po sprowadzeniu indyków do Europa w 1523 r. zostały rozmnożone przez Europejczyków w jeszcze bardziej mięsiste ptaki, a niektóre z tych udomowionych indyków powróciły do ​​Nowego Świata w XVII wieku, gdzie później zostały skrzyżowane z dzikimi indykami.
• Istnieją dwie teorie na temat pochodzenia nazwy „indyk”, jak wspomniał profesor języków romańskich z Uniwersytetu Columbia Mario Pei. Po pierwsze, kiedy zachodni kolonizatorzy dowiedzieli się o indykach w obu Amerykach, błędnie zidentyfikowali je jako rodzaj perliczki (Numida meleagris), zwanej także coq z indyka, gdy dotarły do ​​Europy Środkowej przez indyk kupcy przez Konstantynopol; od tego czasu w imieniu ptaka używa się nazwy kraju Turcja. Tak więc nazwa ta stała się „indykiem” lub „indyskim indykiem”, a później została skrócona do „indyka”. Indyk należy również do rodzaju Meleagris, greckiego słowa oznaczającego perliczkę.
• Druga teoria mówi, że indyki faktycznie pochodziły z Anglii, a nie z obu Ameryk, za pośrednictwem statków handlowych z Bliskiego Wschodu, gdzie zostały przychylnie udomowione. Kupców z Bliskiego Wschodu nazywano „kupcami indyczymi”, stąd nazwa „indyk” i „indyk-kura”, a wkrótce potem „indyk”.
• W 1550 roku angielski odkrywca William Strickland po raz pierwszy przywiózł indyka do Anglii. Otrzymał herb, w tym „koguta indyka” w jego właściwej dumie.
• W innych krajach nazwy dzikiego indyka również odzwierciedlały jego absurdalne korzenie i powodowały więcej zamieszania w odniesieniu do jego pochodzenia. Wiele języków przyjmuje indyjskie pochodzenie, na przykład dinde („z Indii”) po francusku, indyuszka („ptak Indii”) po rosyjsku, indyk po polsku i hindi („Indie”) po turecku.
• Istnieją inne ptaki, które są często nazywane „indykami”, ale nie są tak naprawdę spokrewnione. Australijski indyk pędzel to megapoda: podobny do kurczaka ptak z inkubatora, krępy i średniej wielkości, z małą głową i dużymi nogami. „Indyk australijski” to drop australijski – duży ptak lądowy o długiej szarej szyi, czarnej koronie i jasnych nogach.
• Hiszpańscy kolonizatorzy również uważali, że indyk jest typem paw i nazwał go tą samą nazwą, pavo. Obecnie indyk nadal nazywany jest po hiszpańsku pavo, podczas gdy paw jest ogólnie określany jako pavo real („indyk królewski”).

GATUNKI TURCJI

• Istnieją dwa zachowane gatunki indyków: dziki indyk (M. gallopavo) Stany Zjednoczone i Meksyku oraz perłowanego indyka (M. ocellata) z Ameryki Środkowej i Meksyku. W swoim naturalnym środowisku oba te gatunki są silnymi lotnikami (na krótkich dystansach mogą osiągać prędkość 55 mil na godzinę) i szybkimi biegaczami (15-30 mil na godzinę).
• DZIKI INDYK
  • Meleagris gallopavo pochodzi z Ameryki Północnej i jest uważany za najcięższy spośród Galliformes. Dojrzałe dzikie indyki mają małe, nieopierzone, niebieskawe głowy z mięsistymi naroślami zwanymi guzkami, smukłe nogi od czerwono-pomarańczowego do szaroniebieskiego i upierzenie od ciemnobrązowego do czarnego.
  • Samce można łatwo odróżnić od samic ze względu na ich czerwone gardła.
  • Kiedy te indyki stają się podekscytowane, pulchna klapa na ich dziobie powiększa się i staje się nabrzmiała krwią. Tak jak kurczaki , samce indyków mają czerwone dzwonki, zlokalizowane na gardle i sięgające do szyi oraz tylne ostrogi na dolnych partiach nóg.
  • Dzikie indyki mają silny dymorfizm płciowy. Ogólnie rzecz biorąc, mają długie, ciemne ogony w kształcie łuku i lśniące brązowe skrzydła, przy czym główne pióra skrzydeł mają białe paski. Samce są znacznie większe od samic i pokryte czerwonymi, zielonymi, miedzianymi, brązowymi i złotymi piórami. Natomiast samice mają posępne pióra w odcieniach brązu i szarości. Pasożyty mogą nękać te ptaki i powodować matowe zabarwienie upierzenia.
  • Liczba piór może wynosić od 5000 do 6000. Pióra ogonowe mają tę samą długość u dojrzałych dzikich indyków, ale różną długość u młodych osobników.
  • Samce zwykle zapuszczają „brodę” wykonaną ze zmodyfikowanych piór, które wystają z piersi, która rozciąga się na około 9 cali.
  • W innych grupach niewielki procent kobiet ma brodę, która jest krótsza i cieńsza niż broda mężczyzn.
  • Dorosłe samce dzikich indyków ważą około 8,2 kg (18 funtów), a samice 3,2 kg (8 funtów), przy średniej rozpiętości skrzydeł 1,44 m (4,8 stopy).
• OCELLOWANA TURCJA
  • Indyki perz osiągają średnią długość od 70 do 100 cm (28 do 40 cali), a samice ważą około 3 kg (6,6 funta), podczas gdy samce ważą 5 kg (11 funtów). Jednak gatunki te są mniejsze niż którykolwiek z podgatunków dzikiego indyka północnoamerykańskiego.
  • Te indyki można znaleźć na obwodzie 50 000 mil kwadratowych Półwyspu Jukata/n (który obejmuje stany Quintana Roo, Campeche i Yucata/n), niektórych obszarach południowego Tabasco, północno-wschodniego Chiapas, Belize i północnej Gwatemali.
  • Upierzenie indyków zarówno samców, jak i samic ma błyszczącą mieszankę zieleni i brązu. Chociaż samice są bardziej matowe, z bardziej zielonymi piórami na ciele, pióra na piersiach obu płci są podobne. Górne, główne nakładki na skrzydła boczne są w żywym miedzianym kolorze. Pióra skrzydeł drugorzędowych są bardziej białe, zwłaszcza na brzegach.
  • Indyki pawiowane są nazwane od ich plam, co skłoniło niektórych badaczy do przypuszczenia, że ​​są one bardziej spokrewnione z pawiami niż z dzikimi indykami.
  • Ani samce, ani samice nie mają brody, a ich pióra na ogonach są niebiesko-szare z migdałowymi, niebiesko-brązowymi plamami na końcu, przykrywając ogon jasnozłotą końcówką.
  • Obie płcie indyków ocelowanych mają niebieskie głowy z niewielkimi czerwonymi lub pomarańczowymi guzkami, które są bardziej widoczne u samców. Samce mają również pulchną niebieską koronę pokrytą guzkami, która rozciąga się do szyi za kominem. W okresie lęgowym korona powiększa się i staje się jaśniejsza i bardziej wyrazista. Pierścień jasnoczerwonej skóry otacza oczy i jest najbardziej widoczny u samców w okresie godowym. W porównaniu z gatunkami północnoamerykańskimi indyki ocementowane mają krótsze i cieńsze nogi o ciemnoczerwonym kolorze. Samce w wieku powyżej jednego roku mają ostrogi na nogach, które sięgają do 1,5 cala.

INDYKI KOPALNE

• Większość indyków charakteryzuje się: skamieniałości . Meleagridinae pochodzi z wczesnego miocenu (około 23 miliony lat temu), z wymarłym Rhegminornis (wczesny miocen Bell, USA), który uważany jest za indyka bazalowego. Z drugiej strony uważa się, że Proagriocharis (Kimball Late Miocene/Early Pliocene of Lime Creek, USA) jest bardziej nowoczesnym ptakiem, niezbyt podobnym do znanych indyków.
• We współczesnym rodzaju Meleagris wiele gatunków zostało opisanych dzięki skamieniałościom, a indyki wykazują duże zróżnicowanie między osobnikami.
• Dobrze udokumentowany indyk kalifornijski, Meleagris californica, wyginął na tyle niedawno, że został schwytany przez wczesne cywilizacje ludzkie, chociaż niektórzy uważają, że zmiana klimatu pod koniec ostatniej epoki lodowcowej spowodowała jego wyginięcie.
• Indyki znane tylko ze skamieniałości to Meleagris sp. (wczesny pliocen Doliny Bonne), Meleagris sp. z o.o. (późny pliocen Macasphalt Shell Pit), Meleagris californica (późny plejstocen południowo-zachodniej części USA) i Meleagris crassipes (późny plejstocen południowo-zachodniej Ameryki).

LUDZIE I INDYKI

• Wiadomo, że indyki są agresywne w stosunku do ludzi i innych zwierząt na obszarach mieszkalnych. Dzikie indyki podążają za strukturą społeczną i porządkiem dziobania, a przyzwyczajone indyki mogą próbować dominować lub atakować ludzi, których uważają za podwładnych; te indyki reagują również na ludzi i zwierzęta tak samo jak na inne gatunki tego rodzaju.
• Dzikie indyki są zjadane przez ludzi. Były początkowo używane do mięsa przez Rdzenni Amerykanie w 1100 AD.
• W przeciwieństwie do dzikich indyków, rodzime indyki są starannie hodowane, aby były większe pod względem ich mięsa.
• Indyki są dobrze znane z tego, że są podawane na specjalne okazje, takie jak święto Dziękczynienia oraz Boże Narodzenie .

Arkusze dotyczące Turcji

To fantastyczny pakiet, który zawiera wszystko, co musisz wiedzieć o indyku na 21 szczegółowych stronach. To są gotowe do użycia arkusze z indykiem, które są idealne do nauczania uczniów o indyku, który jest dowolnym dużym ptakiem z podrodziny Meleagridinae, pochodzącej z obu Ameryk. Indyki mają dwa istniejące gatunki, dzikiego indyka (Meleagris gallopavo) z Ameryki Północnej i ocelowanego indyka (Meleagris ocellata) z Ameryki Środkowej.

751 numer anioła

Pełna lista dołączonych arkuszy roboczych

• Fakty o Turcji
• Co jest z indykiem?
• Podstawy Turcji
• Anatomia indyka
• Życie Turcji
• Dwa indyki
• Zapytaj Turcji
• Powiedz mi więcej
• Warunki Turcji
• Turcja vs Kurczak
• Turcja i Święto Dziękczynienia

Link/cytuj tę stronę

Jeśli odwołujesz się do jakiejkolwiek zawartości tej strony we własnej witrynie, użyj poniższego kodu, aby zacytować tę stronę jako oryginalne źródło.

Link pojawi się jako Fakty i arkusze robocze dotyczące Turcji: https://kidskonnect.com - KidsKonnect, 5 marca 2020 r.

Używaj z dowolnym programem nauczania

1 lutego znak zodiaku

Te arkusze zostały specjalnie zaprojektowane do użytku z dowolnym międzynarodowym programem nauczania. Możesz korzystać z tych arkuszy w niezmienionej postaci lub edytować je za pomocą Prezentacji Google, aby dostosować je do własnych poziomów umiejętności uczniów i standardów programu nauczania.

Podziel Się Z Przyjaciółmi: