Paul Ehrlich Fakty i arkusze pracy

Paul Ehrlich był zdobywcą Nagrody Nobla w 1908 roku niemieckim naukowcem medycznym i twórcą chemioterapii. Wniósł wybitny wkład w immunologię i chemioterapię i odkrył „Salvarsan”, skuteczne leczenie kiły. Chociaż lek wywołał kontrowersje i prawie zrujnował reputację Ehrlicha, jego mniej toksyczny zamiennik „Neo-Salvarsan” stał się standardowym leczeniem kiły do ​​czasu odkrycia penicyliny.

Zobacz plik faktów poniżej, aby uzyskać więcej informacji na temat Paula Ehrlicha lub alternatywnie możesz pobrać nasz 25-stronicowy pakiet arkuszy Paul Ehrlich do wykorzystania w klasie lub środowisku domowym.

Kluczowe fakty i informacje

FAKTY OSOBISTE

• Paul Ehrlich urodził się w Strehlen na Górnym Śląsku Niemcy , obecnie południowo-zachodnia Polska, 14 marca 1854 r.
• Przez matkę był kuzynem słynnego bakteriologa Karla Weigerta. To dzięki niemu Ehrlich zafascynował się procesem barwienia mikroskopijnych substancji tkankowych.
• Był drugim dzieckiem Rosy Weigert, ciotki Karla Weigerta i Ismara Ehrlicha, lidera lokalnej społeczności żydowskiej.
• Ehrlich wychował się w małej społeczności, w której jego ojciec pracował jako karczmarz, kolekcjoner królewskich loterii i gorzelnik likierów.
• Ojciec Paula Ehrlicha był synem umiarkowanie odnoszącego sukcesy gorzelnika i kierownika tawerny.
• Ożenił się z Hedwigą Pinkus w 1883 roku i miał dwie córki, Stephanie i Marrianne.
• Paul Ehrlich cierpiał na gruźlicę. Zatrzymało to jego karierę na kilka lat i wyjechał do: Egipt , szukając lekarstwa.
• Wiadomości o Pierwsza Wojna Swiatowa zdenerwowany Ehrlich. Wyzdrowiał po lekkim udarze w grudniu, ale stał się słabszy. Drugi udar 20 sierpnia 1915 r. podczas wakacji w Bad Homburg odebrał mu życie.

EDUKACJA EHRLICHA

• Ehrlich uczęszczał do uznanego Gimnazjum im. Marii Magdaleny we Wrocławiu, gdzie poznał swojego ewentualnego kolegę zawodowego Alberta Neissera.
• Jego zainteresowanie barwnikami i tkankami barwiącymi nigdy nie osłabło, gdy uczęszczał na uniwersytety we Wrocławiu, Strasburgu, Fryburgu-Breisgau i Lipsku.
• W 1878 roku Ehrlich uzyskał dyplom lekarza na Uniwersytecie w Lipsku. Następnie uzyskał doktorat w 1878 r. na podstawie rozprawy „Wkład w teorię i praktykę barwników histologicznych”.

PROFESJONALNA KARIERA

• Został asystentem profesora Frerichsa w Berlińskiej Klinice Medycznej w 1878. Nominacja ta pozwoliła mu kontynuować pracę z barwnikami i tkankami barwiącymi. Wydział Lekarski w Berlinie, a później został profesorem nadzwyczajnym.
• Został także lekarzem domu seniora w szpitalu Charite w Berlin .
• Został mianowany przez Robert Koch , dyrektor Instytutu Chorób Zakaźnych, w 1890 jako jeden z jego asystentów. Tam mógł rozpocząć studia immunologiczne.
• W 1896 roku został dyrektorem nowo utworzonego Instytutu Kontroli Surowic Terapeutycznych w Steglitz w Berlinie, gdzie kontynuował pracę nad immunologią.
• W 1897 objął stanowisko urzędnika ds. zdrowia publicznego we Frankfurcie nad Menem, aw 1899 został dyrektorem Królewskiego Instytutu Terapii Doświadczalnej.
• Frau Franziska Speyer założyła George Speyer-Haus i zbudowała budynek obok Królewskiego Instytutu Terapii Eksperymentalnej, aby Ehrlich został jego dyrektorem w 1904 roku. Ten niedochodowy instytut badawczy był miejscem, w którym Ehrlich wykonywał większość swojej pracy w zakresie chemioterapii.
• Paul Ehrlich został wyszkolony na lekarza, ale swoją karierę poświęcił pracy laboratoryjnej.
• Otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny za wkład w immunologię w 1908 wraz z Élie Metchnikoff.
• Ponadto ulica we Frankfurcie nosiła nazwę Paul-Ehrlich-Strasse, a Niemcy Zachodnie wydały w 1954 r. znaczek pocztowy z okazji jego 100-lecia.
• Banknot, emitowany do 2001 roku, przedstawiał Paula Ehrlicha. Wcześniej nazwany Steiglitz Institute for Serum Research i Frankfurt Royal Institute zmieniły nazwę na Paul Ehrlich Institute, aby go uhonorować.

NOWOCZESNA HEMATOLOGIA

• Paul Ehrlich był jeszcze studentem, kiedy opracował technikę barwienia tkanek. Ehrlich odkrył, że wszystkie barwniki powinny być klasyfikowane jako zasadowe, kwasowe lub obojętne, aby zrozumieć ich reakcję na różne składniki krew komórki i komórki innych tkanek.
• Zaproponował również terminologię dla tych typów komórek, a społeczność naukowa wkrótce zaakceptowała większość z nich.
• Jego praca nad barwnikami i barwieniem tkanek położyła podwaliny pod przyszłe odkrycia hematologiczne.
• Zbadał również jego właściwości terapeutyczne i przetestował, czy mogą zabijać chorobotwórcze drobnoustroje. Odkrył, że błękit metylenowy może zabić pasożyta malarii.

BADANIA W IMMUNOLOGII

• Robert Koch zaprosił Ehrlicha do współpracy w Instytucie Roberta Kocha. Współpracowali z Emilem Adolfem von Behringiem, który odkrył, że zastosowanie toksoidów błoniczych u zwierząt doprowadziło do powstania antytoksyn, które można wykorzystać do uodporniania innych zwierząt.
• W ramach tego projektu Ehrlich był w stanie opracować skuteczne protokoły immunizacji i zaproponował wykorzystanie koni do komercyjnej produkcji surowicy. Wprowadził również standardowe protokoły w procesie produkcyjnym i wielkoskalowych zakładach produkcyjnych.
• Jego nominacja w Instytucie Badań i Testowania Surowic pozwoliła mu na opracowanie standaryzowanych preparatów, ilościowe określenie i ocenę skuteczności antysurowic. Instytut zbadał również złożoną interakcję między toksyną a antytoksyną
• Ehrlich opracował „Teorię łańcucha bocznego”, która wyjaśniała, w jaki sposób powstały przeciwciała i jak reagują z innymi substancjami.
• Zasugerował, że każda komórka ma na swojej powierzchni szereg łańcuchów bocznych. Te łańcuchy boczne są teraz nazywane receptorami. Każda strona może wchodzić w interakcje z określonym składnikiem odżywczym, na przykład w jaki sposób zamek pasuje do konkretnego klucza, na przykład toksyny chorobotwórcze wytwarzane przez czynnik zakaźny.
• Kiedy te toksyny wiążą się z łańcuchem bocznym, blokują kolejne wiązania i wchłanianie składników odżywczych. Komórka wytwarza następnie nadmiar łańcuchów bocznych, które są uwalniane i krążą we krwi, co neutralizuje niekorzystny wpływ toksyn na normalne komórki.
• Teoria ta została skrytykowana przez społeczność naukową. Ehrlich dalej rozwinął swoją teorię receptorów dzięki Johnowi Newport Langley, który był pionierem „teorii receptorów leków”.
• Zaproponował istnienie tak zwanych „chemoreceptorów”, miejsc wiązania, które są wyraźnie rozpoznawane przez niektóre leki i ich pochodne lub określonych antagonistów.
• Teoria ta utorowała drogę do nowoczesnej farmakologii i zaawansowanej immunologii. Stało się również istotne dla rozwoju koncepcji leczenia ukierunkowanego.

CHEMIOTERAPIA I SALVARSAN

• Podczas pobytu w Królewskim Instytucie Terapii Eksperymentalnej Ehrlich opracował naukową koncepcję, którą porównał do kuli wystrzelonej z pistoletu. Nazwał to „Magicznym Pociskiem”.
• Ehrlich użył tego terminu, aby zasugerować, że istnieje doskonały lek, który może wyleczyć chorobę bez ryzyka wystąpienia skutków ubocznych.
• Jego „teorią łańcucha bocznego” był „Magiczny pocisk”, a później chemioterapia, termin, który sam ukuł, oraz opracowany przez niego lek o nazwie „Salvarsan.
• Najpierw zaatakował pierwotniaki, które były znane jako przyczyna niektórych chorób. Współpracował z japońskim bakteriologiem Kiyoshi Shiga. Zsyntetyzowali czerwień trypanową, aby leczyć choroby wywoływane przez pierwotniaki.
• Jego nominacja na stanowisko dyrektora George Speyer-Haus pozwoliła mu założyć laboratorium chemiczne, w którym chemicy i farmaceuci syntetyzowali ogromną baterię związków chemicznych.
• W 1910 r. jedynym lekarstwem na kiłę była płynna rtęć, która mogła spowodować śmierć lub uszkodzenie narządów. Salvarsan był pierwszym klinicznie przetestowanym lekiem, który mógł zabić powodującą kiłę bakterię „Treponema pallidum”.
• Zajęło im 605 prób, zanim odkryli, że ich 606. związek może wyleczyć kiłę.
• Asystent Ehrlicha, japoński bakteriolog, Sahachiro Hata, zainfekował królika bakterią kiły i przetestował związek „606” opracowany przez Ehrlicha i chemika Alfreda Bertheima. Udało mu się zabić bakterię, ale nie Królik .
• Salvarsan stał się wówczas najczęściej przepisywanym lekiem, dopóki niektórzy naukowcy nie zaobserwowali skutków ubocznych, takich jak wysypka i uszkodzenie wątroby. Stworzyła to, co historycy nazywali wojnami salwarsańskimi. Ehrlich i Hata byli ostro krytykowani za czerpanie z nich korzyści. Ehrlich został oskarżony o zaniedbanie karne, ale ostatecznie został uniewinniony.
• Ehrlich opracował mniej toksyczny zamiennik salwarsanu o nazwie Neo-Salvarsan, który stał się standardowym leczeniem kiły do ​​czasu odkrycia penicyliny w latach 40. XX wieku.

Arkusze Paula Ehrlicha

To fantastyczny pakiet, który zawiera wszystko, co musisz wiedzieć o Paulu Ehrlich na 25 szczegółowych stronach. To są gotowe do użycia arkusze Paula Ehrlicha, które są idealne do nauczania studentów o Paulu Ehrlichu, który był laureatem Nagrody Nobla w 1908 roku niemieckim naukowcem medycznym i twórcą chemioterapii. Wniósł wybitny wkład w immunologię i chemioterapię i odkrył „Salvarsan”, skuteczne leczenie kiły. Chociaż lek wywołał kontrowersje i prawie zrujnował reputację Ehrlicha, jego mniej toksyczny zamiennik „Neo-Salvarsan” stał się standardowym leczeniem kiły do ​​czasu odkrycia penicyliny.

Pełna lista dołączonych arkuszy roboczych

• Paul Ehrlich Fakty
• Uczciwy organiczny
• Uczcij uczciwie
• Harmonogram pracy Ehrlicha
• Badania doktora
• Dobry Doktor
• Wszystko o Pawle
• Paweł i przyjaciele
• Główne składki
• Słowa Ehrlicha
• Teoria łańcucha bocznego

Link/cytuj tę stronę

Jeśli odwołujesz się do jakiejkolwiek zawartości tej strony we własnej witrynie, użyj poniższego kodu, aby zacytować tę stronę jako oryginalne źródło.

744 numer anioła

Link pojawi się jako Paul Ehrlich Fakty i arkusze: https://kidskonnect.com - KidsKonnect, 1 października 2020 r.

Używaj z dowolnym programem nauczania

Te arkusze zostały specjalnie zaprojektowane do użytku z dowolnym międzynarodowym programem nauczania. Możesz korzystać z tych arkuszy w obecnej formie lub edytować je za pomocą Prezentacji Google, aby dostosować je do własnych poziomów umiejętności uczniów i standardów programu nauczania.

Podziel Się Z Przyjaciółmi: