I wojna światowa: Republika Weimarska i epoka Stresemanna Fakty i arkusze robocze

Republika Weimarska był krótkotrwałym demokratycznym rządem Niemcy , które rozpoczęło się w 1919 i zakończyło w 1933. Pomimo znaczących osiągnięć z kilkoma politykami krajowymi, jego niezdolność do radzenia sobie ze słabościami społeczno-politycznymi przyczyniła się do jego upadku.

Zobacz poniższy plik faktów, aby uzyskać więcej informacji na temat Republiki Weimarskiej i ery Stresemanna, lub alternatywnie możesz pobrać nasz 21-stronicowy zestaw arkuszy z I wojny światowej: Republika Weimarska i Era Stresemanna do wykorzystania w klasie lub środowisku domowym.

4 lipca zodiak

Kluczowe fakty i informacje

TŁO HISTORYCZNE

• W 1871 roku 25 niepodległych państw zjednoczyło się w ramach nowego Cesarstwa Niemieckiego.
• od 1888 do 1918 r. Wilhelm II był cesarzem Niemiec i królem Prus. Tron odziedziczył po swoim ojcu, księciu pruskim Fryderyku Wilhelmie i księżniczce Anglii Wiktorii.
• Dwa lata po koronacji Wilhelm oderwał się od kanclerza Niemiec Otto von Bismarcka i zaczął kontrolować niemiecką politykę w ramach swojego Nowego Kursu.
• Demokracja została wprowadzona do Niemiec w 1871 roku i powstał niemiecki parlament, Reichstag. Pomimo ambicji kajzera do absolutnej władzy, pojawiły się różne partie polityczne reprezentujące różne grupy, w tym robotników, katolików, protestantów i państwa takie jak Bawaria.
• Początkowo Reichstag liczył 382 członków; w 1874 r. liczba ta wzrosła do 397. Posłów wybierano po raz pierwszy co trzy lata; w 1888 r. terminy przedłużono do pięciu lat.
• W 1916 r. kanclerz i Reichstag wprowadzili „cichą dyktaturę”. Narzucili racjonowanie żywności i pracę przymusową wśród dorosłych mężczyzn i przejęli kontrolę nad prasą.
• Rozejm z 11 listopada 1918 r. zakończył konflikt między aliantami a Niemcami, kończąc tym samym I wojna światowa . Został on przedłużony trzykrotnie, aż do Traktat wersalski została podpisana 28 czerwca 1919 r. i weszła w życie 10 stycznia 1920 r.
• Oprócz utraty terytorium traktat wersalski przewidywał także kontrolę nad wojskiem niemieckim i likwidację lotnictwa.
• W 1918 r. poparcie dla kajzera całkowicie załamało się, a powstanie w Belgii zaskoczyło go. Wybuch rewolucji niemieckiej spowodował, że abdykował 9 listopada 1918 r., kiedy stało się jasne, że tylko Friedrich Ebert, przywódca SPD, może skutecznie sprawować kontrolę nad Niemcami. Wilhelm udał się na wygnanie w Holandia .

STRUKTURA REPUBLIKI WEIMARSKIEJ

• W Republice Weimarskiej funkcjonował system rządów Republiki Parlamentarnej, na którego czele stała władza wykonawcza, prezydent, ale odpowiedzialny przed władzą ustawodawczą. Głową państwa był prezydent, a szefa rządu premierem.
• 11 sierpnia 1919 prezydent Ebert podpisał konstytucję weimarską. Konstytucja zawierała 181 artykułów obejmujących prawa narodu niemieckiego i strukturę Rzeszy lub państwa niemieckiego jako republiki.
• W okresie Niemiec weimarskich znaczną władzę zyskały partie polityczne, zwłaszcza te, które zdominowały parlament. Pojawiła się koncepcja polityki lewicowej i prawicowej. Strony partyjne były następnie identyfikowane poprzez inicjały na ich siedzeniach.
• Lewe skrzydło Republiki Weimarskiej składało się z komunistów (KPD) i socjaldemokratów (SPD). Byli zdecydowanymi zwolennikami podatków, programów socjalnych, związków zawodowych i równości kobiet. W przeciwieństwie do prawicy byli mniej militarystyczni i antysemiccy. Jednak KPD wierzyła w Republikę, podczas gdy SPD opowiadała się za rosyjskim komunizmem.
• Prawica składała się z Niemieckiej Partii Nacjonalistycznej (DNVP) i Narodowej Partii Socjalistycznej (NSDAP-Nazi), które były skrajnie nacjonalistyczne i wierzyły w zdolność dużej armii. Opowiadali się także za industrializmem kontrolowanym przez wielkie majątki ziemskie. Ponadto wspierały rolę religii i tradycyjną rolę kobiet.

MOCNE I SŁABE STRONY

• SILNE STRONY
  • Demokracja. Co cztery lata wszyscy Niemcy powyżej 20 roku życia mogli głosować na członków parlamentu i prezydenta.
  • Reichstagu. W przeciwieństwie do reżimu carskiego, organ Reichstagu został stworzony po to, by mianować członków rządu i ustanawiać wszelkie prawa.
  • Karta Praw. Wolność wyznania, słowa i prawna równość została przyznana wszystkim obywatelom niemieckim.
• SŁABOŚCI
  • Reprezentacja proporcjonalna. Taki sam procent miejsc w parlamencie, jak procent głosów, co utrudniało uchwalanie prawa małym partiom.
  • Artykuł 48. W nagłych przypadkach Prezydent miał prawo uchwalać ustawy bez zgody Parlamentu.

ERA STRESEMANN

• Gustav Stresemann urodził się 10 maja 1878 r. w Berlinie w Niemczech. Został kanclerzem Niemiec w 1923 na trzy miesiące, a następnie ministrem spraw zagranicznych aż do śmierci w 1929. Stresemannowi przypisuje się przywrócenie statusu Niemiec na arenie światowej po I wojnie światowej.
• W 1926 otrzymał Pokojową Nagrodę Nobla za wysiłki na rzecz pojednania.
• W 1918 roku, po podpisaniu rozejmu, Stresemann utworzył Niemiecką Partię Ludową. Został wybrany do Zgromadzenia Narodowego i stał się jednym z twórców nowej konstytucji.
• W 1920 r. został wybrany do Reichstagu, służąc przez następne trzy lata, zanim został kanclerzem od 13 sierpnia do 23 listopada 1923 r.
• Pomimo zbliżającej się porażki rządu weimarskiego Stresemann był uważany za człowieka, który połączył stare i nowe Niemcy.
• W celu ustabilizowania gospodarki Stresemann wprowadził nową walutę opartą na wartości wszystkich niemieckich gruntów i aktywów. Rentenmark zastąpił stary znak. W przeciwieństwie do starej marki, dodruk nowej waluty był ograniczony, co zwiększało jej wartość i przywracało zaufanie do niemieckiej gospodarki.
• Wśród osiągnięć w erze Stresemanna znalazły się Plan Dawesa z 1924 roku i Plan Younga z 1929 roku. Pakt Locarno i Pakt Kellogga-Brianda, odpowiednio w 1925 i 1928 roku, ponownie otworzyły Niemcy na inne narody.
• Pakt Kellogga-Brianda był umową międzynarodową, w której sygnatariusze zgodzili się nie używać wojny jako środka do rozwiązywania sporów lub konfliktów. Tym, którzy nie dotrzymaliby porozumienia, odmówiono by korzyści oferowanych przez traktat.
• Co więcej, w celu osiągnięcia stabilności gospodarczej Stresemann odwołał bierny opór Zagłębia Ruhry, rozpoczął renegocjacje z Francja i Belgii oraz ograniczyły produkcję nowej waluty.

I wojna światowa: Republika Weimarska i epoka Stresemanna Arkusze robocze

To fantastyczny pakiet, który zawiera wszystko, co musisz wiedzieć o Republice Weimarskiej i erze Stresemanna na 21 szczegółowych stronach. To są gotowe do użycia arkusze z I wojny światowej: Republika Weimarska i Era Stresemanna, które są idealne do nauczania studentów o Republice Weimarskiej, która była krótkotrwałym demokratycznym rządem Niemiec, który rozpoczął się w 1919 r. i zakończył w 1933 r. Pomimo znaczących osiągnięć z kilka polityk krajowych, jego niezdolność do zajęcia się słabościami społeczno-politycznymi przyczyniła się do jego upadku.

Pełna lista dołączonych arkuszy roboczych

• I wojna światowa: Republika Weimarska i epoka Stresemanna
• Struktura Rzeczypospolitej
• Człowiek stresu
• Mapowanie traktatowe
• Zgodnie z Konstytucją
• Wielka Depresja
• Słowniczek weimarski
• Za prawdami
• Rząd niemiecki
• Weimar w czasie
• Republika nazistom

Link/cytuj tę stronę

Jeśli odwołujesz się do jakiejkolwiek zawartości tej strony we własnej witrynie, użyj poniższego kodu, aby zacytować tę stronę jako oryginalne źródło.

Link pojawi się jako I wojna światowa: Republika Weimarska i epoka Stresemanna Fakty i arkusze: https://kidskonnect.com - KidsKonnect, 30 sierpnia 2019 r.

9 grudnia znak zodiaku

Używaj z dowolnym programem nauczania

Te arkusze zostały specjalnie zaprojektowane do użytku z dowolnym międzynarodowym programem nauczania. Możesz korzystać z tych arkuszy w niezmienionej postaci lub edytować je za pomocą Prezentacji Google, aby dostosować je do własnych poziomów umiejętności uczniów i standardów programu nauczania.

Podziel Się Z Przyjaciółmi: