Fakty i arkusze pracy dotyczące Górnej Kanady

Prowincja Górna Kanada , zwany także Canada West, jest obecnie znany jako Ontario. Od 1791 do 1841 roku obszar ten był znany jako Górna Kanada. Również od 1841 do 1867 region był znany jako Kanada Zachodnia, chociaż te dwie nazwy nadal były używane zamiennie.

Zobacz poniższy plik informacyjny, aby uzyskać więcej informacji na temat Górnej Kanady, lub alternatywnie możesz pobrać nasz 22-stronicowy pakiet arkuszy Górnej Kanady do wykorzystania w klasie lub środowisku domowym.

najlepsze książki dla 11-latków 2015

Kluczowe fakty i informacje

WPROWADZANIE

• Górna Kanada, czyli Kanada Zachodnia, była osiedlana głównie przez osadników anglojęzycznych.
• Górna Kanada była częścią Kanady Brytyjskiej założonej w 1791 r. przez Królestwo Wielkiej Brytanii, które miało na celu zarządzanie środkową trzecią częścią ziem w brytyjskiej Ameryce Północnej, dawniej częścią prowincji Quebec od 1763 r. Górna Kanada obejmowała wszystkie współczesne dzień Ontario.
• Przedrostek „górny” w nazwie Górnej Kanady wskazuje jej położenie geograficzne wzdłuż Wielkich Jezior, głównie powyżej górnego biegu rzeki Świętego Wawrzyńca, w przeciwieństwie do Dolnej Kanady (dzisiejszy Quebec) na północnym wschodzie.
• Prowincja była głównym celem lojalistycznych uchodźców i osadników ze Stanów Zjednoczonych po rewolucji amerykańskiej, którzy często otrzymywali ziemię do życia w Górnej Kanadzie.
• Górna Kanada wyróżniała się brytyjskim stylem życia, dwuizbowym parlamentem oraz odrębnym prawem cywilnym i karnym.

OD AKTU KONSTYTUCYJNEGO (1791) DO AKTU UNII

• Na mocy ustawy konstytucyjnej z 1791 r. utworzono Górną Kanadę. Ta ustawa konstytucyjna podzieliła dawną prowincję Quebec na dwie części, którymi były Górna Kanada i Dolna Kanada. W 1840 r. Górna Kanada i Dolna Kanada zostały ponownie zjednoczone, tworząc Prowincję Kanady, a następnie określano je jako Kanada Zachodnia (Górna Kanada lub Ontario) i Kanada Wschodnia (Dolna Kanada lub Quebec).
• Słowa „Górna Kanada” i „Dolna Kanada” w kanadyjskim kontekście historycznym przypisują zatem okres między 1791 a 1841 rokiem. Znaczna część dziedzictwa Ontario, które znamy dzisiaj, można przypisać temu okresowi Górnej Kanady.
• Odpowiedzią Londynu na rewolucję amerykańską w odniesieniu do administracji jego kolonii północnoamerykańskich była ustawa konstytucyjna z 1791 r.
• W każdym województwie wyznaczano gubernatora-porucznika, wspomaganego przez radę wykonawczą i radę ustawodawczą, w tym izbę zgromadzeń.
• W 1791 Górna Kanada liczyła około 10 000 osób. Większość mieszkańców była lojalistami Zjednoczonego Imperium, którzy czerpali znaczne korzyści z hojności Londynu. Górna Kanada miała w tym czasie również znaczną populację frankofońską i aborygeńską.
• John Graves Simcoe, pierwszy gubernator-porucznik Górnej Kanady, odegrał znaczącą rolę w tworzeniu społeczeństwa Górnej Kanady. Chciał ukształtować nowy region w swojej rodzinnej Anglii i ustanowić anglikanizm jako religię państwową.
• Inwazja Ameryki na Kanadę podczas wojny 1812 r. była również kluczowa dla określenia tożsamości Górnej Kanady. Podnosząc broń przeciwko nowej republice, byli osadnicy amerykańscy – którzy stanowili dużą część populacji Górnej Kanady – wzmocnili swoje dotychczasowe więzi z Anglią.
• Od początku XIX wieku rządząca prowincją Porozumienie Rodzinne stało się punktem narastającego waśni w latach dwudziestych XIX wieku. Mimo niepowodzenia bunt Williama Lyona Mackenziego dowiódł, że ogół społeczeństwa nie podziela wizji społeczeństwa zawartej w Family Compact.
• Robert Baldwin i Sir Louis-Hippolyte La Fontaine, niektórzy z wpływowych ludzi w Górnej Kanadzie, wprowadzili szereg ważnych reform.
• Władze Londynu wprowadziły główne zmiany, przyjmując wiele zaleceń zawartych w raporcie Lorda Durhama sporządzonym po buntach w latach 1837 i 1838 w Górnej i Dolnej Kanadzie. Włączenie tego zalecenia doprowadziło do Aktu Unii z 1841 r., który oznaczał koniec Górnej Kanady i początek nowego okresu politycznego, Zjednoczonego Kanady.

bunty 1837 r

• W Górnej Kanadzie (podobnie jak w Dolnej Kanadzie) część populacji była krytyczna wobec tego, jak elita polityczna zarządzała kolonią. Tematyka dyskusji dotyczyła mecenatu politycznego, polityki w zakresie edukacji, gospodarki i dotacji do ziemi (zwłaszcza rezerw duchownych), w tym faworyzowania okazywanego Kościołowi anglikańskiemu.
• W 1828 i 1834 reformatorzy przejęli władzę Izby Zgromadzeń, ale nie byli w stanie dokonać pożądanych zmian. Działało to na korzyść Williama Lyona Mackenziego wraz z jego bardziej radykalnym podejściem.
• L. Mackenzie początkowo pragnął wywierać nacisk na władze kolonialne i rząd poprzez nawoływanie do bojkotu importowanych towarów, zachęcanie do tworzenia związków politycznych, a także kojarzenie się z reformatorami z Dolnej Kanady. Jednak późnym latem 1837 r. porzucił strategie pokojowe i coraz bardziej zwracał się w stronę zbrojnego buntu.
• L. Mackenzie i prawie tysiąc mężczyzn spotkali się na początku grudnia 1837 r. w Tawernie Montgomery'ego w Toronto, aby spróbować obalić rząd. Między 200 a 300 ochotników i milicjantów wypędziło rebeliantów. Po trzech dniach między 1000 a 1500 lojalistów maszerowało do tawerny i nakłaniało rebeliantów do ucieczki. Bunt miał się skończyć. Kilka starć wybuchło w 1838 roku, ale żadne nie stanowiło większego zagrożenia dla rządu.

RAPORT Z DURHAM I AKT UNII

• John Lambton, powszechnie określany w kanadyjskich tekstach historycznych po prostu jako Lord Durham, został wysłany do Kanady, aby zrelacjonować przyczyny buntów w Górnej i Dolnej Kanadzie.
• Raport Durhama skierowany do unii administracyjnej Górnej i Dolnej Kanady jako Prowincji Kanady w 1841 r.
• Sugestie Raportu Durhama były bardzo różne dla Górnej Kanady niż dla Dolnej Kanady. Lord Durham chciał przywrócić pokój w koloniach, dlatego zalecił unię polityczną. Zakładał, że ten pokój można najlepiej osiągnąć poprzez zapewnienie lojalnej angielskiej większości w brytyjskiej Ameryce Północnej, poprzez zangielizowanie francuskich Kanadyjczyków i ustanowienie odpowiedzialnego rządu.
• Akt Unii zapewniał ochronę kulturze Górnej Kanady, ogłaszając angielski jako jedyny język urzędowy Parlamentu Zjednoczonego Kanady. Zapewniając Górnej Kanadzie tylu przedstawicieli parlamentarnych, co bardziej zaludniona Dolna Kanada, Akt Związkowy wspierał życie polityczne Górnych Kanadyjczyków. Sugerując asymilację francuskich Kanadyjczyków, Raport Durhama wzmocnił obecność anglojęzycznych Kanadyjczyków w Ameryce. Dlatego Raport Durhama nie stanowił zagrożenia dla Górnej Kanady, zamiast tego spotkał się z gniewnym oburzeniem ludności francuskojęzycznej, głównie w Dolnej Kanadzie.
• Mieszkańcy Dolnej Kanady tak zdecydowanie sprzeciwili się radykalnym posunięciom Raportu Durhama, że ​​w 1848 roku, 7 lat po wejściu w życie Aktu Unii, Londyn został zmuszony do uznania i zaakceptowania użycia francuskiego.
• Raport Durhama dodatkowo utworzył nową klasę polityczną — umiarkowanych reformatorów, którzy wierzyli we współpracę między dwiema głównymi grupami Kanady w tym czasie. Byłby Robert Baldwin w Kanadzie Zachodniej i Sir Louis-Hippolyte La Fontaine w Kanadzie Wschodniej.

RZĄDY BALDWIN-LAFONTAINE

• Pierwszy za czasów Unii Londyn zrobił, co mógł, by faworyzować konserwatywnych kandydatów w wyborach w 1841 r. Za Roberta Baldwina w Kanadzie Zachodniej wybrano 26 reformistycznych członków, a w Kanadzie Wschodniej tylko 7 prawdziwie reformatorskich członków zostało wybranych za sir Louisa. -Hipolita La Fontaine'a.
• Obaj politycy zrozumieli, że będą musieli połączyć siły, aby przeciwstawić się londyńskim próbom dyktowania spraw kolonii. Układ dał korzyści każdej ze stron.
• Baldwin i Lafontaine pracowali jednomyślnie, aby obaj byli dostrojeni do członkostwa w Izbie Zgromadzenia i Radzie Wykonawczej.
• Gubernator Charles Bagot, który zerwał z polityką byłego gubernatora generalnego Lorda Sydenhama blokowania dostępu Rady Wykonawczej do frankofonów, faworyzował Baldwina i Lafontaine'a, utworzył pierwszy rząd koalicyjny w kraju. Ta krótka era względnej niepodległości w Wielkiej Kanadzie zakończyła się, gdy gubernator Bagot zmarł w 1843 roku i został zastąpiony przez Charlesa Metcalfe'a. Gubernator Metcalfe stale zamierzał umieścić reformatorów na ich miejscu, czyniąc współpracę między dwiema połowami kolonii trudniejszym.
• Jednak obaj politycy, Baldwin i Lafontaine. zostali ponownie wezwani do utworzenia rządu koalicyjnego w latach 1848-1851. „Wielkie Ministerstwo”, jak go nazywano, wniosłoby duży wkład w system prawny i komunalny w Kanadzie. Koalicyjny rząd przyjął również szereg znaczących reform, które miały zmienić polityczny i społeczny krajobraz kolonii.

ODPOWIEDZIALNOŚĆ MINISTERSTWA

• Ewolucja systemu politycznego wprowadzona przez Act of Union zakończyła się przyznaniem odpowiedzialnej administracji koloniom północnoamerykańskim w 1848 roku. Od tego czasu ministrowie potrzebowali zaufania Izby Zgromadzenia lub musieli ustąpić. Ta dotacja z Londynu, wielki krok w kierunku demokracji parlamentarnej, była częściowo odpowiedzialna za niestabilność, która odnotowała kanadyjską historię polityczną w ciągu dziesięciu lat przed Konfederacją w 1867 roku.

Arkusze dotyczące Górnej Kanady

To fantastyczny pakiet, który zawiera wszystko, co musisz wiedzieć o Górnej Kanadzie na 22 szczegółowych stronach. To są gotowe do użycia arkusze Górnej Kanady, które są idealne do nauczania uczniów o prowincji Górna Kanada, zwanej także Kanada Zachodnia, która jest obecnie znana jako Ontario. Od 1791 do 1841 roku obszar ten był znany jako Górna Kanada. Również od 1841 do 1867 region był znany jako Kanada Zachodnia, chociaż te dwie nazwy nadal były używane zamiennie.

Pełna lista dołączonych arkuszy roboczych

• Górna Kanada Fakty
• Szybkie fakty
• Odblokowywanie słowników
• Najważniejsze wydarzenia w Górnej Kanadzie
• Dobytek
• Sprawdź czy nie
• Wpływowi ludzie
• Raport Durhama
• Język Kanady
• Najlepsze w Ontario
• Projekt flagi

Link/cytuj tę stronę

Jeśli odwołujesz się do jakiejkolwiek zawartości tej strony we własnej witrynie, użyj poniższego kodu, aby zacytować tę stronę jako oryginalne źródło.

Link pojawi się jako Fakty i arkusze pracy dotyczące Górnej Kanady: https://kidskonnect.com - KidsKonnect, 5 listopada 2020 r.

Używaj z dowolnym programem nauczania

znak zodiaku 18 listopada

Te arkusze zostały specjalnie zaprojektowane do użytku z dowolnym międzynarodowym programem nauczania. Możesz korzystać z tych arkuszy w obecnej formie lub edytować je za pomocą Prezentacji Google, aby dostosować je do własnych poziomów umiejętności uczniów i standardów programu nauczania.

Podziel Się Z Przyjaciółmi: