Fakty o oposach i arkusze robocze

oposy to małe torbacze z grubymi, puszystymi ogonami, grubym futrem oraz spiczastym pyskiem i uszami. Najpopularniejszy opos pędzelkowy został po raz pierwszy wprowadzony do Nowej Zelandii i Australii w celu handlu futrami.

Zobacz plik faktów poniżej, aby uzyskać więcej informacji na temat oposów, lub alternatywnie możesz pobrać nasz 24-stronicowy pakiet arkuszy oposów do wykorzystania w klasie lub środowisku domowym.

Kluczowe fakty i informacje

Siedlisko, anatomia i cykl życia

• Nazwa zwyczajowa: Opos
• Nazwa naukowa: Didelfimorfia
• Rodzaj: Ssaki
• Dieta: wszystkożercy
• Nazwa grupy: Passel
• Średni rozmiar: 15 do 20 cali
• Średnia waga: 4 do 12 funtów
• Maksymalna długość życia na wolności: 5 do 8 lat
• Okres ciąży: 14 do 17 dni
• Siedlisko: Lasy w Australii, Papui Nowej Gwinei, Sulawesi, Nowej Zelandii i Chinach
• Istnieją dwa pospolite gatunki oposów: szczoteczka pospolita i opos kłujący. Oba występują w lasach Australii, Nowej Zelandii, Papui Nowej Gwinei, Sulawesi w Indonezji i Chinach.
• Oposy żyją w środowisku obfitującym w pożywienie i schronienie. Gęste populacje występują w lasach i lasach.
• Są najbardziej aktywne w nocy, co oznacza, że ​​prowadzą nocny tryb życia i wolą przebywać na gałęziach drzew. Używając chwytnego ogona, aby uzyskać dodatkową równowagę, oposy mogą z łatwością chodzić, skakać i poruszać się po gałęziach drzew. Są również dobrymi pływakami.
• Oposy są nazywane oposami na łąkach i lasach Ameryki Północnej i Południowej, ale różnią się kilkoma cechami.
• Oposy są wszystkożerne, co oznacza, że ​​jedzą zarówno rośliny, jak i zwierzęta. W nocy szukają pożywienia, takiego jak jagody, liście eukaliptusa, owoce, robaki, ptasie jaja i małe zwierzęta. Czasami oposy są padlinożercami, jedząc resztki jedzenia innych zwierząt, a nawet ludzi.
• Są torbaczami, co oznacza, że ​​matka nosi swoje dzieci w torbie, jak kangury.
• W Australii występują 23 gatunki oposów. Największym z nich jest kuskus, a najpowszechniejszymi są oposy pędzelkowate i dzwonkowate.
• Samice oposów to jills, samce jacks, a młode to joeys. Grupa oposów jest znana jako passel.
• Oposy mają duże zaokrąglone uszy, zmysłowe wąsy, różowy nos, pięć szponiastych palców z dwoma przeciwstawnymi i długi chwytny ogon. Mają cztery kły do ​​chwytania i 50 zębów do miażdżenia jedzenia.
• Joeys zwykle rodzą się między majem a czerwcem. Przez 5 miesięcy żywią się i rosną w torbie mamy. Joey spędza kolejne 2 miesiące czepiając się pleców swojej matki.
• Śmierć zwykle rodzi od 5 do 10 młodych, ale tylko jedno lub dwoje ma szansę przeżyć. Samce nie przyczyniają się do opieki nad młodymi.
• W wieku 7 miesięcy joey są niezależne od swoich matek i są uważane za w pełni dorosłe w wieku 10 miesięcy. Jills zwykle osiągają dojrzałość płciową w wieku 12 miesięcy.

Charakterystyka behawioralna

• Oposy żyją samotnie, z wyjątkiem okresu lęgowego. Wolą mieszkać w swoich domach naznaczonych własnym zapachem. W celu oznaczenia terytoriów oposy wydzielają zapach z gruczołów na klatce piersiowej na gałęzie drzew.
• W okresie godowym samce przyciągają samice, wydając określony dźwięk.
• Podobnie jak koty domowe, uwielbiają pielęgnację i spanie.
• Rzadko zdarzają się ataki dorosłych oposów na dorosłe, ale konflikt między dorosłymi a młodzieńczymi oposami często występuje, gdy terytoria są zagrożone.
• Ich zmysł wzroku i słuchu nie jest dobrze rozwinięty, ale węch jest wyjątkowo dobry.
• W porównaniu ze szczurami, kotami, a nawet psami, oposy mają dobrą pamięć, szczególnie przy znajdowaniu pożywienia. Co więcej, pokonują labirynt łatwiej niż szczury i koty.
• W chwilach zagrożenia oposy mogą warczeć, bekać i oddawać mocz, aby się chronić. Tam, gdzie to nie działa, udają martwe, przewracając się, sztywnieją, obnażają zęby i wydzielają śmierdzący zapach. Taki mechanizm obronny może trwać do czterech godzin.
• Oposy pierścieniowe są znane ze swojej zdolności do wydzielania lepkiej cieczy z gruczołów odbytu w sytuacjach zagrożenia. Ponadto wszystkie gatunki oposów mają wyraźne dźwięki identyfikujące przybycie drapieżnika.
• W porównaniu z innymi gatunkami oposów, oposy pierścieniowe wolą żyć w dużych rodzinach składających się zazwyczaj z samic oposów i ich młodych.

Oposy na obszarach miejskich

• W Australii i Nowej Zelandii są miejsca, gdzie oposy występują na obszarach miejskich. Pomimo patrolowania szkodników, oposy nadal bywają w domach, a to nie jest dobre.
• Uważane są za szkodliwe dla plantacji i dachów domów. Ponadto oposy mogą przenosić choroby na ludzi, gdy mają kontakt z ludzką skórą.
• Przez większość czasu oposy w społecznościach miejskich przebywają w obszarach o niewielkim lub zerowym oświetleniu, w tym na strychach, szopach i garażach.
• Aby wykryć, czy w twoim domu mieszkają oposy, poszukaj nor i dziur. Mogą również żywić się karmą dla zwierząt domowych.
• Aby pozbyć się oposów, można wykonać następujące czynności:
  • Oczyść dom lub podwórko z opadłych liści, nieużywanych przedmiotów i śmieci, które mogą je przyciągnąć.
  • Regularnie przycinaj krzewy i buduj ogrodzenia lub pułapki, aby trzymać je z dala od trawnika.
  • Ponieważ są dobrymi wspinaczami, napraw wszelkiego rodzaju pęknięcia w domu, w które mogą wchodzić lub rozmnażać się oposy.

Zagrożenia dla oposów

• Ze względu na wyjątkowe mięso, skórę i futro oposów są szeroko polowane w kilku częściach świata. Z ich futra powstają szaliki i dekoracje ścienne.
• Wśród ich naturalnych drapieżników są dzikie psy gończe, sowy, węże i jastrzębie.

Arkusze oposów

To fantastyczny pakiet, który zawiera wszystko, co musisz wiedzieć o oposach na 24 szczegółowych stronach. To są gotowe do użycia arkusze Possum, które są idealne do nauczania uczniów o oposach, które są małymi torbaczami z grubymi, puszystymi ogonami, grubym futrem oraz spiczastym pyskiem i uszami. Najpopularniejszy opos pędzelkowy został po raz pierwszy wprowadzony do Nowej Zelandii i Australii w celu handlu futrami.

Pełna lista dołączonych arkuszy roboczych

• Fakty oposów
• Possumowanie
• Karty oposów
• Świat oposów
• Opos mapowania
• Magia może
• Fakt czy blef
• Opos w Nowej Zelandii
• Porównać i kontrastować
• Mój dom, moje miejsce
• Nowa Zelandia wolna od szkodników

Link/cytuj tę stronę

Jeśli odwołujesz się do jakiejkolwiek zawartości tej strony we własnej witrynie, użyj poniższego kodu, aby zacytować tę stronę jako oryginalne źródło.

Link pojawi się jako Fakty o oposach i arkusze robocze: https://kidskonnect.com - KidsKonnect, 24 września 2018 r.

Używaj z dowolnym programem nauczania

Te arkusze zostały specjalnie zaprojektowane do użytku z dowolnym międzynarodowym programem nauczania. Możesz korzystać z tych arkuszy w obecnej formie lub edytować je za pomocą Prezentacji Google, aby dostosować je do własnych poziomów umiejętności uczniów i standardów programu nauczania.

Podziel Się Z Przyjaciółmi: