Fakty i arkusze dotyczące dziobaka

DO dziobak jest mięsożernym ssakiem półwodnym, który składa jaja. Jego wygląd fizyczny jest bardzo wyraźny i niepowtarzalny. Jego dziób i łapy są jak u kaczki, ciało jak u wydry, a ogon jak u bobra.

Zobacz plik faktów poniżej, aby uzyskać więcej informacji na temat dziobaka, lub alternatywnie możesz pobrać nasz 23-stronicowy pakiet arkuszy dziobaka do wykorzystania w klasie lub środowisku domowym.

Kluczowe fakty i informacje

Fakty dotyczące dziobaka

• Dziobak jest jedynym istniejącym członkiem rodziny Ornithorhynchidae. Dziobaki to jeden z pięciu zachowanych gatunków stekowców. Stekowce to ssaki, które składają jaja zamiast rodzić. Nazwa dziobak pochodzi od greckiego słowa platupous, które oznacza „płaskostopy”. Nazywany jest również „dziobakiem kaczym”, „kaczym dziobem”, „kretem wodnym” i „kretem kaczym”.
• Po jego odkryciu w 1799 r. angielski zoolog i przyrodnik George Shaw uważał, że dziobak jest fałszywym zwierzęciem ze względu na jego dziwny wygląd. W swojej książce The Naturalist’s Miscellany napisał, że „Ze wszystkich dotychczas znanych Mammalii wydaje się najbardziej niezwykła w swojej budowie; wykazując doskonałe podobieństwo do dzioba kaczki wszczepionego na głowę czworonoga.”
• Pierwsi przodkowie dziobaka byli znacznie więksi niż współczesny dziobak. Jego średni rozmiar ma teraz około 1,5 stopy długości, ale kiedyś mierzył do 3 stóp długości. Samce są na ogół większe niż samice.
• Są endemiczne dla Australii, zwłaszcza wschodniej Australii i Tasmanii.
• Dziobak jest półwodny. Przetrwanie zależy od słodkiej wody. Powszechnie występuje w strumieniach i rzekach. Nie widzą jednak pod wodą. Dziobak zamyka uszy i oczy pod wodą i używa dzioba do wyczuwania otoczenia. Posiada nieprzemakalne futerko i błoniaste stopy. Podczas chodzenia po lądzie jego stopy składają się do tyłu.
• Dziobak jest skórzasty i bardzo wrażliwy. Jego dziób jest bardzo przydatny w polowaniu na żywność, ponieważ ma elektroreceptory, które mogą wykrywać prądy elektryczne generowane przez ofiarę.
• Jego dieta składa się głównie z bezkręgowców, takich jak robaki, larwy owadów, krewetki, raki, a czasami żaby i ryby. Dziobak nie ma zębów. Używa błota i żwiru do żucia i żucia kawałków jedzenia, których bezzębne usta inaczej nie byłyby w stanie przeżuć. Zbiera żywność i przechowuje ją w woreczkach policzkowych przed zjedzeniem jej na powierzchni. Dziobak musi zjeść co najmniej 20% swojej całkowitej masy ciała w ciągu dnia.
• Dziobak nie ma żołądka. Jego przełyk łączy się bezpośrednio z jelitami.
• To jadowity ssak, więc najlepiej ich nie głaskać! Tylko samce są jadowite. W przeciwieństwie do większości gadów, ich jad nie znajduje się w zębach, ale w ostrogach na kostkach. Naukowcy odkryli, że gruczoły jadowe aktywują się dopiero w okresie godowym. Sugeruje się, że jad jest jednym z mechanizmów pokonywania konkurencji w okresie lęgowym.
• Ogon dziobaka może wyglądać jak ogon bobra, ale jego zastosowanie jest inne. Ogon dziobaka służy głównie do czterech rzeczy: 1) do przechowywania tłuszczu w przypadku braku pożywienia, 2) do odgarniania brudu podczas kopania, 3) do zbierania liści i tworzenia gniazd oraz 4) do wysiadywania jaj.
• Wiadomo, że dziobaki zwracają uwagę na swoją pielęgnację. Można je znaleźć na kłodach lub w wodzie, które same się pielęgnują.
• Podczas reprodukcji samice dziobaków różnią się od większości ssaków, ponieważ składają jaja. Jednak karmią swoje dzieci po urodzeniu i dostarczają im mleko. Nie mają sutków, więc ich młode wysysają mleko z futra wokół gruczołów sutkowych matki.
• Samice robią norę, w której mogą gnieździć swoje jaja. Składają 2-3 jaja na sezon. Z jaj wylęgają się dwa tygodnie, a młode dojrzewają i wychodzą z nory kolejne cztery miesiące.
• Głównym zagrożeniem dla dziobaków jest niszczenie siedlisk. Żyją w słodkiej wodzie, co czyni je podatnymi na susze, nawadnianie, budowanie tam, oczyszczanie terenu, zanieczyszczenia, ulepszenia i zakłócenia dokonywane przez człowieka oraz sieci rybackie. Są również podatne na drapieżniki, takie jak psy i lisy.
• Dziobaki są również trzymane w niewoli w Australii, aby chronić swój gatunek. Rezerwaty dzikiej przyrody znajdują się w Queensland, Nowej Południowej Walii i Wiktorii. W niewoli długość życia dziobaka wynosi do 17 lat.
• W kulturze popularnej istnieje wiele odniesień do dziobaka. Wizerunek dziobaka znajduje się na australijskich monetach i znaczkach pocztowych. Perry z Fineasza i Ferba to dziobak. A.B. „Banjo” Paterson napisał wiersz zatytułowany Old Man Dziobak.
  Z dala od kłopotów i trudów miasta,
  Gdzie trzcinowiska zamiatają i drżą,
  Spójrz na fragment aksamitnego brązu –
  Stary Dziobak spływający w dół,
  Dryfując wzdłuż rzeki.
  – Pierwsza zwrotka z A.B. „Dzobaka starca” Patersona

Arkusze dziobaka

To fantastyczny pakiet, który zawiera wszystko, co musisz wiedzieć o dziobaku na 23 szczegółowych stronach. To są gotowe do użycia arkusze dziobaka, które są idealne do nauczania uczniów o dziobaku, czyli mięsożernym ssaku półwodnym, który składa jaja. Jego wygląd fizyczny jest bardzo wyraźny i niepowtarzalny. Jego dziób i łapy są jak u kaczki, ciało jak u wydry, a ogon jak u bobra.

Pełna lista dołączonych arkuszy roboczych

• Fakty dotyczące dziobaka
• Szkic dziobaka
• Sprawdzanie słownictwa
• Bloki ciała
• Mamusie ssaków
• Bąbelki Prawdy
• Życie mamy dziobaka
• Niszczenie siedlisk
• Dieta dziobaka
• Perry Dziobak
• Platypoem

Link/cytuj tę stronę

Jeśli odwołujesz się do jakiejkolwiek zawartości tej strony we własnej witrynie, użyj poniższego kodu, aby zacytować tę stronę jako oryginalne źródło.

zwierzę duch rekina

Link pojawi się jako Fakty i arkusze dotyczące dziobaka: https://kidskonnect.com - KidsKonnect, 4 lipca 2018 r.

Używaj z dowolnym programem nauczania

Te arkusze zostały specjalnie zaprojektowane do użytku z dowolnym międzynarodowym programem nauczania. Możesz korzystać z tych arkuszy w niezmienionej postaci lub edytować je za pomocą Prezentacji Google, aby dostosować je do własnych poziomów umiejętności uczniów i standardów programu nauczania.

wielokulturowe książki do pierwszej klasy

Podziel Się Z Przyjaciółmi: