Pałac Malacañang — fakty i arkusze pracy

Umiejscowiony w Manila , ten Pałac Malacañang jest oficjalną rezydencją i głównym miejscem pracy prezydenta Filipiny . Został pierwotnie zbudowany przez Don Lui Rocha. W większości wykończony w stylu bahay na bato i neoklasycznym, kompleks pałacowy Malacañang mieści wiele rezydencji i budynków biurowych.

Zobacz poniższy plik informacyjny, aby uzyskać więcej informacji na temat Pałacu Malacañang, lub alternatywnie możesz pobrać nasz 24-stronicowy pakiet arkuszy Malacañang Palace do wykorzystania w klasie lub środowisku domowym.

Kluczowe fakty i informacje

ETYMOLOGIA

• Pierwszym udokumentowanym dokumentem potwierdzającym istnienie budynku było Compendio de la Historia de Filipinas z 1877 r., którego autorem był hiszpański historyk Felipe de Govantes, w którym wspomniał, że słowo Malacañang oznacza „miejsce rybaka”.
• Zostało to ponownie użyte w 1895 roku w Historia general de Filipinas autorstwa José Montero y Vidal oraz w Historia de Filipinas przez Manuela Artigasa y Cuerva w 1916 roku.
• Hiszpańskie książki opublikowane w hiszpańskiej epoce kolonialnej używały Malacañang, ale później zmieniono je na „Malacañan” w epoce amerykańskiej. 30 grudnia 1953 r. prezydent Ramon Magsaysay przywrócił nazwę Malacañang: Rezydencja prezydenta Filipin, aby upamiętnić historię budowli.
• Podczas reżimu Cory'ego Aquino określiła różnicę między tymi dwoma terminami. „Pałac Malacañan” wskazuje na legalną siedzibę prezydenta, podczas gdy „Malacañang” odnosi się do urzędu prezydenta.

HISTORIA

• Pałac Malacañang został początkowo zbudowany jako casita, czyli dom na wsi, w 1750 roku. Zajmując 16-hektarowy kawałek ziemi należący do hiszpańskiego mieszczanina Don Antonio V. Rocha, został zbudowany z cegły i drewna, z wnętrzem wyłożonym najbardziej wykwintna narra i molave.
• 16 listopada 1802 r. pałac został sprzedany pułkownikowi Jose Miguel Formento, ale po śmierci Formento w styczniu 1825 r. został kupiony przez rząd.
• Dzięki rozległym, rozległym ogrodom i werandzie z widokiem na spokojną rzekę kompleks stał się przejściowym lato wakacyjny dom generałów gubernatorów, którzy chcieli uciec od gorączkowego zgiełku i skwaru Intramuros.
• Malacañang oficjalnie stał się autoryzowaną rezydencją gubernatora generalnego po zniszczeniu Palacio del Gobernador przez trzęsienie ziemi 3 czerwca 1863 roku.
• Były gubernator Portoryko, Rafael de Echague y Bermingham, został pierwszym hiszpańskim urzędnikiem, który zamieszkał w pałacu. Podczas swojego pobytu dobudował stajnie, szopy dla powozów i przystań dla łodzi dla turystów płynących rzeką.
• Kilka katastrof naturalnych wymagało napraw i odbudowy Pałacu Malacañang. Pod koniec ery hiszpańskiej w 1898 roku stał się rozległym kompleksem drewnianych konstrukcji z patio, azoteami i przesuwanymi oknami wykonanymi z muszli capiz.
• Generał Wesley Merritt został pierwszym amerykańskim gubernatorem wojskowym, który mieszkał w Pałacu w 1898 roku.
• William Howard Taft był pierwszym gubernatorem cywilnym, który przebywał w Malacañang w 1901 roku.
• Dopiero 15 listopada 1935 r. kompleks stał się rezydencją prezydenta Filipin podczas ustanawiania administracji Wspólnoty Narodów. Prezydent Manuel L. Quezon był pierwszym prezydentem Filipin, który mieszkał w Pałacu Malacañang.
• Pałac Malacañang był jedynym głównym budynkiem rządowym, który pozostał po bombardowaniu Manili podczas II wojna światowa .
• Prezydent Ferdinand Marcos i jego żona Imelda byli uważani za najdłużej przebywających w Pałacu (grudzień 1965 – luty 1986).

BUDYNKI

• Pałac Malacañang to główny pałac i najbardziej wyróżniająca się konstrukcja w całym kompleksie, mieszcząca 10 głównych istniejących sal.
• Hale wejściowe. Oficjalni goście mają podłogę i ściany wykonane z beżowego filipińskiego marmuru, a oficjalni goście korzystają z holu wejściowego, który prowadzi ich do stanowych sal recepcyjnych. Oprócz pary lwów, które stoją na straży, na drzwiach prowadzących do Wielkich Schodów znajdują się Malakas i Maganda, pierwszy mężczyzna i kobieta z Filipin, którzy wyszli z dużej bambusowej łodygi.
• Sala Bohaterów. Z holu wejściowego przejście mieści 40 małych obrazów znanych Filipińczyków wykonanych przez Florentino Macabuhay w 1940 roku. Sąsiadujące z nim przestronne pomieszczenie było początkowo Salą Społeczną, podobno na nieformalne spotkania. Została później przemianowana na Halę Bohaterów przez Pierwszą Damę Evę Macapagal, która upoważniła Guillermo Tolentino do rzeźbienia popiersi bohaterów narodowych.
• Wielkie schody. Za drzwiami Malakas i Maganda w holu wejściowym znajdują się Wielkie Schody, zbudowane z najlepszego filipińskiego drewna liściastego i wyłożone czerwonym dywanem. Jej ściany składają się z maleńkich fragmentów drewna połączonych ze sobą, tworząc panele sawali. Na szczycie schodów znajduje się podest, który służy jako małe pomieszczenie dla zwiedzających.
• Recepcja. Oficjalni goście gromadzą się w tej sali przed programem lub uroczystością państwową w Sali Ceremonialnej lub w oczekiwaniu na przyjęcie przez Prezydenta lub Pierwszą Damę. Sala Recepcyjna była największym pomieszczeniem Pałacu aż do remontu w 1979 roku. Najbardziej uderzającą cechą tego pokoju są trzy duże czeskie żyrandole. Jej ściany zdobią oficjalne portrety wszystkich prezydentów Filipin, namalowane przez Fernando Amorsolo, a w środku znajdują się również duże lustra, złocone sofy i fotele oraz postumenty z chińskiego brązu.
• Sala ceremonialna Rizal. Wyróżniona również jako Sala Balowa, Sala Ceremonialna Rizal, oświetlona dużymi drewnianymi i szklanymi żyrandolami, jest obecnie największą salą w Pałacu. Służy do obiadów państwowych i dużych zgromadzeń.
• Państwowa Jadalnia. Pierwotnie sala balowa Pałacu, Państwowa Jadalnia jest zwykle wykorzystywana do spotkań gabinetu. Jest to również miejsce, w którym prezydenci jedzą z gośćmi państwowymi i oficjalnymi gośćmi, mając długi, regulowany stół, który może pomieścić około pięćdziesięciu gości.
• Studium prezydenckie. Studium prezydenckie, wcześniej określane jako sala Rizala, jest oficjalnym biurem prezydenta. Znajduje się na drugim piętrze Pałacu, gdzie prezydenci otrzymują codzienny strumień dzwoniących.
• Pokój muzyczny. T Music Room w czasach amerykańskiej okupacji był sypialnią, która w czasach Rzeczypospolitej przekształciła się w bibliotekę i salę recepcyjną. W sali muzycznej znajdują się wnęki ścienne z chińskich drzew i kwiatów wykonane z kamieni półszlachetnych.
• Kwatery prywatne. Każda para prezydencka ma przywilej wyboru dostępnych sypialni, unikając sypialni używanej przez ich poprzedników.
• Apartamenty z sypialnią. Wyposażone w duże łóżka z baldachimem i pozłacane szafy, te duże pokoje otwierają się na dawną prywatną jadalnię, pomiędzy którą znajduje się maleńki pokój ze świetlikiem, który wcześniej był dziedzińcem.
• Recepcja. Była to rodzinna jadalnia rodzin prezydenckich do czasu przebudowy w 1979 roku.
• Klub nocny. W 1979 roku zainstalowano trzecie piętro z ogrodem na dachu i klubem nocnym lub dyskoteką, które znajdowały się bezpośrednio nad sypialnią prezydenta Marcosa. Podczas administracji Arroyo sala dyskotekowa została przekształcona w Music Hall.
• Sala Niepodległości. Wcześniej nazywany Starym Budynkiem Wykonawczym, Kalayaan Hall jest uważany za najstarszą część Pałacu. Zbudowany w 1920 roku przez generała gubernatora Francisa Burtona Harrisona, budynek ten łączy historię Ameryki, Wspólnoty Narodów oraz Drugiej i Trzeciej Republiki, na terenie pawilonu picadero z epoki hiszpańskiej.
• Muzeum i Biblioteka Prezydencka. Wcześniej znana jako Muzeum Malacañang i zbudowana w 2004 roku, ta część kompleksu jest autoryzowanym repozytorium pamiątek po prezydencie Filipin, znajdującym się wewnątrz Sali Kalayaan.
• Dawne Muzeum Prezydenckie. Przed 2004 r. Muzeum Prezydenckie zostało oddzielone od Biblioteki Malacañang, w której mieściły się pokoje Quezon, Osmeña, Roxas, Quirino, Magsaysay i García.
• Nowy budynek wykonawczy. Po drugiej stronie kompleksu pałacowego, dalej niż Rezydencja Prezydenta, znajduje się Nowy Budynek Wykonawczy, który kiedyś był budynkiem Korporacji San Miguel.
• Sala Mabiniego. Obecny Budynek Administracyjny, czyli Mabini Hall, znajduje się przy ulicy Ycaza. Jest to ogromna budowla na zachodzie po dotarciu do Bramy 4.
• Sala Bonifacia. Znany również jako Premier Guest House, Bonifacio Hall to przeszklony budynek po drugiej stronie ogrodu od głównego wejścia do Pałacu, który pierwotnie został zbudowany jako kwatera dla służby.

Arkusze pałacu Malacañang

To fantastyczny pakiet, który zawiera wszystko, co musisz wiedzieć o pałacu Malacañang na 24 szczegółowych stronach. To są gotowe do użycia arkusze ćwiczeń Malacañang Palace, które są idealne do nauczania uczniów o Pałacu Malacañang, który jest oficjalną rezydencją i głównym miejscem pracy prezydenta Filipin. Został pierwotnie zbudowany przez Don Lui Rocha. W większości wykończony w stylu bahay na bato i neoklasycznym, kompleks pałacowy Malacañang mieści wiele rezydencji i budynków biurowych.

Pełna lista dołączonych arkuszy roboczych

• Fakty dotyczące pałacu Malacañang
• Oficjalna rezydencja
• Obecny mieszkaniec
• Wycieczka po pokoju
• Pałacowy Quiz
• Najlepsza część
• Co jest w środku?
• Dwa domy prezydenckie
• Fakty i tajemnice
• Sprawdź się
• Pokrycie pałacu Malacañang

Link/cytuj tę stronę

Jeśli odwołujesz się do jakiejkolwiek zawartości tej strony we własnej witrynie, użyj poniższego kodu, aby zacytować tę stronę jako oryginalne źródło.

Link pojawi się jako Fakty i arkusze pracy dotyczące pałacu Malacañang: https://kidskonnect.com - KidsKonnect, 1 marca 2021 r.

Używaj z dowolnym programem nauczania

Te arkusze zostały specjalnie zaprojektowane do użytku z dowolnym międzynarodowym programem nauczania. Możesz korzystać z tych arkuszy w niezmienionej postaci lub edytować je za pomocą Prezentacji Google, aby dostosować je do własnych poziomów umiejętności uczniów i standardów programu nauczania.

Podziel Się Z Przyjaciółmi:

31 znaczenie