Informacje o szlaku Ho Chi Minha i arkusze zadań

Pierwotnie nazwana na cześć pasma górskiego przecinającego Wietnam i Laos, Droga Truong Son służyła jako wsparcie logistyczne powstańcom komunistycznym w Wietnamie Południowym. Amerykanie nazwali go później Szlak Ho Chi Minha , po wietnamskim przywódcy komunistycznym, który zdecydowanie sprzeciwiał się francuskiemu reżimowi kolonialnemu i NAS. interwencji w swoim kraju. Dzięki zaawansowanej inżynierii wojskowej w XX wieku uważa się, że szlak ten był jednym z decydujących czynników, które doprowadziły komunistyczną Północ do zwycięstwa podczas wojna wietnamska .

Zobacz poniższy plik informacyjny, aby uzyskać więcej informacji na temat Szlaku Ho Chi Minha, lub alternatywnie możesz pobrać nasz 22-stronicowy pakiet arkuszy Ho Chi Minha do wykorzystania w klasie lub środowisku domowym.

Kluczowe fakty i informacje

USTANOWIENIE SZLAKU

• W 1959 roku, gdy stosunki między Wietnamem Północnym i Południowym uległy drastycznemu pogorszeniu, Partia Lao Dong, sojusz komunistyczny w Wietnamie, postanowiła zbudować taktyczny system drogowy do transportu żołnierzy, broni i innych materiałów wojennych w celu wsparcia rozwijającego się ruchu komunistycznego w Wietnamie. południe.
• 9 maja 1959 roku, z okazji urodzin Ho Chi Minha, rozpoczęto budowę, gdy utworzono Wojskową Dywizję Transportu 559.
• Generał Vo Bam wraz z 440 młodymi mężczyznami i kobietami stanął na czele budowy systemu tras.
• Składający się z połączonych ze sobą dróg i dróg wodnych, szlak był gotowy do użytku w sierpniu 1959 roku. Amunicja i karabiny w około 20 skrzynkach były pierwszymi dostawami dostarczonymi powstańcom Viet Cong na południu. Do końca tego roku przeszło tędy prawie 1800 żołnierzy.

ROZSZERZENIE SZLAKU

• Na początku lat 60. rząd północnowietnamski w Hanoi prowadził kampanię na rzecz ogromnej poprawy szlaku. Dokonano tego w tajemnicy. Stąd szlak był czymś więcej niż tylko serią szlaków w dżungli; była to polityczna, strategiczna i ekonomiczna kotwica toczącej się wojny.
• W związku z tym inżynierowie zostali wyznaczeni do rozszerzenia chodników na płaskie drogi. Ulepszono mosty, aby wspierać konwoje ciężarówek, które mogą przewozić żołnierzy w nocy.
• Zbudowali także ośrodki szkoleniowe w Son Loc i Xuan Mai, aby szkolić żołnierzy w zakresie kamuflażu podczas przemierzania dróg.
• Rowery zostały również wprowadzone w celu zastąpienia tragarzy pieszo, aby zwiększyć mobilność żołnierzy i przewozić większe ładunki.

OPIS I ROLA SZLAKU

• Szlak Ho Chi Minha to wysoce zorganizowany system tras położonych na zachód od Wietnamu Północnego i na południe wzdłuż pasma górskiego Truong Son, które przechodziło przez sąsiednie kraje Kambodżę i Laos.
• Była to 16 000-kilometrowa sieć torów, dróg gruntowych i przepraw rzecznych, która służyła jako podpora dla sił północnowietnamskich podczas wojny rewolucyjnej.
• Przed uruchomieniem szlaku żołnierzowi z Północnego Wietnamu sześć miesięcy zajęło pokonanie niebezpiecznej podróży przez dżunglę na południe. Przeżycie było prawie niemożliwe z powodu chorób (takich jak malaria), głodu i ataków zwierząt. Ale dzięki ulepszonej inżynierii wojskowej podróż na południe zajęłaby tylko tydzień, ponieważ główne drogi również objeżdżały Laos.
• Na szlaku zbudowano podziemne obozy, które stały się schronieniem dla tysięcy żołnierzy, którzy zostali ranni lub zachorowali, ponieważ stworzono tajne sieci tuneli z ukrytymi wejściami.
• Pod ziemią ukrywano również urządzenia komunikacyjne, potrzeby lecznicze, żywność i broń.
• Do 1967 r. umożliwił transport prawie 20 000 żołnierzy z Hanoi do Wietnamu Południowego.

ATAKI NA SZLAK

• Próbując powstrzymać rozprzestrzenianie się komunizmu i narastającej rewolucji w południowym regionie Wietnamu, Stany Zjednoczone uczestniczyły w toczącej się wojnie wspierającej siły Wietnamu Południowego. Szlak Ho Chi Minha stał się przedmiotem amerykańskich jednostek wywiadowczych.
• W latach 1964-1965 rząd USA przeprowadził operację Rolling Thunder, w ramach której zrzucono bombardowania powietrzne na Szlak; jednak siły komunistyczne nadal z powodzeniem wysyłały zaopatrzenie do swoich sojuszników na południu.
• W 1966 r. sekretarz obrony USA Robert McNamara wystosował list do prezydenta Stanów Zjednoczonych opisując operacje na Szlaku Ho Chi Minha jako zagrożenie w wysiłku wojennym.
• Następnie amerykańskie siły zbrojne rozpoczęły kontrrewolucyjne taktyki, takie jak operacja Leaping Lena i operacja Shining Brass, mające na celu zakłócenie dostaw zaopatrzenia wojennego do Wietnamu Południowego, ale ponownie zakończyły się niepowodzeniem. Zainicjowali także stworzenie bariery, zwanej Linią McNamary, wykonanej z drutów kolczastych i pól minowych, które miały powstrzymać ciągły ruch żołnierzy na szlaku. Ostatecznie został zatrzymany przez kontrataki Frontu Wyzwolenia Narodowego (NLF) w 1967 roku.
• Światowe supermocarstwo spotkało się z odrębną krytyką i kontrowersjami, gdy Departament Stanu USA ujawnił, że zamachy bombowe były bezpośrednim poleceniem ówczesnego prezydenta Lyndon Johnson i ostatecznie zawiesił ataki powietrzne w Wietnamie Północnym.
• 15 listopada 1968 r. Stany Zjednoczone i ich sojusznicy rozpoczęli operację Commando Hunt, kolejny amerykański nalot bombowy, który trwał do 1971 r.
• W natłoku nieustających nalotów Stany Zjednoczone zrzuciły ponad 1,7 miliona ton bomb, niszcząc od 9 do 12 000 ciężarówek i zabijając tysiące żołnierzy Wietnamu Północnego. Ze względu na ogromną liczbę ofiar śmiertelnych szlak stał się znany jako „The Blood Road”.
• Ale pośród powtarzających się bombardowań siły komunistyczne z Hanoi wzmocniły swoje środki przeciwlotnicze i były w stanie rozmieścić od 8000 do 10 000 żołnierzy. W konsekwencji wysiłki USA mające na celu kontrolę działań na szlaku uznano za nieskuteczne.
• W 1973 r., po podpisaniu paryskich porozumień pokojowych, amerykańskie działania interwencyjne zwolniły, pozostawiając ślad w ciągłym rozwoju i doskonaleniu.
• Do 1973 roku Szlak Ho Chi Minha służył jako dwukierunkowa autostrada, która biegła przez Wietnam Północny do Wietnamu Południowego. Został dalej rozbudowany jako czteropasmowa autostrada z czterema rurociągami naftowymi.

DZIEDZICTWO SZLAKU

• W obecnych czasach sieć torów i jezdni na Szlaku Ho Chi Minha pozostaje niezmieniona, co oznacza rolę inżynierii wojskowej, która doprowadziła do zwycięstwa rządu Hanoi w podzielonej wojnie, która trwała prawie 20 długich lat.

Arkusze szlaku Ho Chi Minha

To fantastyczny pakiet, który zawiera wszystko, co musisz wiedzieć o Szlaku Ho Chi Minha na 22 szczegółowych stronach. To są gotowe do użycia arkusze ćwiczeń Ho Chi Minh Trail, które są idealne do nauczania uczniów o Ho Chi Minh Trail. Pierwotnie nazwana na cześć pasma górskiego przecinającego Wietnam i Laos, Droga Truong Son służyła jako wsparcie logistyczne powstańcom komunistycznym w Wietnamie Południowym. Amerykanie nazwali go później Szlakiem Ho Chi Minha, na cześć wietnamskiego przywódcy komunistycznego, który zdecydowanie sprzeciwiał się francuskiemu reżimowi kolonialnemu i amerykańskiej interwencji w swoim kraju. Dzięki zaawansowanej inżynierii wojskowej w XX wieku uważa się, że szlak ten jest jednym z decydujących czynników, które doprowadziły komunistyczną Północ do zwycięstwa podczas wojny w Wietnamie.

Pełna lista dołączonych arkuszy roboczych

• Fakty o szlaku Ho Chi Minha
• Śledzenie szlaku
• Znaleźć słowo
• Uzupełnij informacje
• Ho Chi Minh
• Szlak Ho Chi Minha: oś czasu
• Pisanie wiadomości: Szlak Ho Chi Minha
• Kreskówka redakcyjna
• Tworzenie kolaży
• W skrócie
• Kolejny szlak

Link/cytuj tę stronę

Jeśli odwołujesz się do jakiejkolwiek zawartości tej strony we własnej witrynie, użyj poniższego kodu, aby zacytować tę stronę jako oryginalne źródło.

książki ekspozycyjne dla 4 klasy

Link pojawi się jako Fakty i arkusze dotyczące szlaku Ho Chi Minha: https://kidskonnect.com - KidsKonnect, 19 września 2019 r.

Używaj z dowolnym programem nauczania

Te arkusze zostały specjalnie zaprojektowane do użytku z dowolnym międzynarodowym programem nauczania. Możesz korzystać z tych arkuszy w obecnej formie lub edytować je za pomocą Prezentacji Google, aby dostosować je do własnych poziomów umiejętności uczniów i standardów programu nauczania.

Podziel Się Z Przyjaciółmi: