Harlem Renaissance Facts & Worksheets

ten Harlem Renesans był złotym wiekiem kultury afroamerykańskiej w Stanach Zjednoczonych, który miał miejsce od lat dwudziestych do wczesnych lat trzydziestych XX wieku. Po I wojnie światowej Afroamerykanie z pól uprawnych zaczęli migrować do miast, takich jak Harlem w Nowym Jorku, w poszukiwaniu nowych możliwości. Ruch zbiegł się z epoką jazzu, która zrewolucjonizowała muzykę afroamerykańską.

Zobacz plik faktów poniżej, aby uzyskać więcej informacji na temat Harlem Renaissance lub alternatywnie, możesz pobrać nasz 24-stronicowy pakiet arkuszy Harlem Renaissance do wykorzystania w klasie lub środowisku domowym.

Kluczowe fakty i informacje

Wielka migracja Afroamerykanów

• W latach 80. XIX wieku dzielnica Harlem, położona na północnym Manhattanie w stanie Nowy Jork, była białą dzielnicą wyższej klasy. Jego masowy rozwój doprowadził do powstania wielu budynków.
• W latach 1917-1970 ogromne populacje Afroamerykanów z południa migrowały na północ w poszukiwaniu nowych możliwości. Stało się to znane jako Wielka Migracja.
• Wiele czarnych rodzin z klasy średniej z Czech przeniosło się do Harlemu po I wojnie światowej. Wielu Afroamerykanów podążyło za nimi i zaczęło zaludniać ten obszar. Początkowo biała populacja Harlemu protestowała, by trzymać Afroamerykanów z dala od sąsiedztwa, ale nie udało im się i zdecydowali się opuścić ten obszar.
• Co więcej, mieszkańcy północy zaczęli rekrutować Afroamerykanów z południa do pracy w przemyśle wytwórczym podczas wojny. Do 1920 r. ponad 300 000 czarnych rodzin wyemigrowało na północ i gęsto zaludniło dzielnicę Harlem.
• Szacuje się, że w latach 30. na północy mieszkało 1,6 miliona migrantów.

Początek Harlem Renaissance

• Okres Renesansu Harlemu pojawił się po I wojnie światowej, od Wielkiej Migracji do Wielkiego Kryzysu. Był to czas, kiedy Afroamerykanie rozwinęli i objęli własną literaturę, muzykę, teatr, sztuki wizualne i ruch murzyński. Historycy sugerują, że ta era oznaczała odrodzenie i nowy początek dla Afroamerykanów w Stanach Zjednoczonych. Postanowili stworzyć własną kulturę opartą na swoich korzeniach i nie kopiować białych amerykańskich stylów.
• Był to również okres, w którym Afroamerykanie zaczęli dążyć do równości społecznej i ekonomicznej po zakończeniu niewolnictwa. Działacze na rzecz praw obywatelskich, tacy jak Alain Leroy Locke, W.E.B. Du Bois, Madam CJ Walker i Langston Hughes stali się liderami Afroamerykanów.

Nowy ruch murzyński

• Oprócz Alaina LeRoy Locke'a, ojca Harlem Renaissance, wielu przywódców politycznych było dumnych i pomagało założyć Ruch Praw Obywatelskich. Wśród nich byli Marcus Garvey, Oscar DePriest, A. Philip Randolph, Madam C.J. Walker, Walter White, James Weldon Johnson i W.E.B. Du Bois.
• Eliminacja dyskryminacji rasowej i desegregacji były jednymi z celów Narodowego Stowarzyszenia Promocji Kolorowych (NAACP).
• Aby promować czarny nacjonalizm, Marcus Garvey założył Universal Negro Improvement Association. Opowiadał się również za samodzielnością i oddzieleniem od białego społeczeństwa. Co więcej, Garvey pomyślał, że pomysł „powrotu do Afryki” byłby dla nich lepszym rozwiązaniem. Pomimo starć z innymi intelektualistami Harlem Renaissance, Garvey obudził poczucie dumy wśród Afroamerykanów.

Epoka jazzu: muzyka i taniec

• Jednym ze znaków rozpoznawczych Harlem Renaissance było pojawienie się muzyki jazzowej. Sławni stali się muzycy jazzowi, tacy jak Louis Armstrong, Ella Fitzgerald, Josephine Baker, Count Basie, Fats Waller i Dizzy Gillespie.
• Termin „epoka jazzu” został po raz pierwszy ukuty przez pisarza F. Scotta Fitzgeralda, opisując erę „wszystko ujdzie” w latach dwudziestych. Muzyka jazzowa charakteryzowała się improwizacją, mocnym i żywym rytmem oraz synkopą.
• Harlem Renaissance przyniósł społeczności afroamerykańskiej takie gatunki jak Blues, Ragtime, Dixie i Jazz. Pojawiły się również nowe tańce, takie jak Charleston, Black Bottom, Shimmy, Cakewalk, Bunny hop, Turkey Trot, Lindy hop i American tango.
• Cotton Club był klubem nocnym tylko dla białych w Harlemie, który stał się najbardziej znanym miejscem spotkań w latach dwudziestych. Stał się miejscem wszelkiego rodzaju występów afroamerykańskich.

Harlem Renaissance: sztuka wizualna

• To właśnie w latach dwudziestych rozkwitły nowe ruchy artystyczne, takie jak surrealizm, impresjonizm i art deco.
• Filozofia Nowego Murzyna została wyrażona poprzez malarstwo, rzeźbę, murale, fotografie, okładki czasopism i ilustracje.
• Wśród znanych artystów tej epoki byli Aaron Douglas, Jacob Lawrence, Palmer C. Hayden, Meta Fuller, Augusta Savage, Charles Alston i Lois Mailou Jones.

Harlem Renaissance: Literatura

• W 1925 F. Scott Fitzgerald opublikował swoją powieść The Great Gatsby, która obnażyła ekscesy amerykańskiego konsumpcjonizmu niezależnie od koloru. Również w tej epoce Langston Hughes stał się znany jako poeta-laureat Harlemu, który napisał wiersze takie jak Murzyn mówi o rzekach, Znużony Blues i ja też. Większość jego prac mówi o dyskryminacji Afroamerykanów oraz idei stawiania czoła i szczycenia się ich dziedzictwem. Większość pisarzy afroamerykańskich przedstawiała tradycyjne postacie, ale realistyczne sytuacje, które odzwierciedlały ich dziedzictwo, styl, charakter i historię.
• „…Moja dusza urosła głęboko jak rzeki.
  Kąpałem się w Eufracie o świcie.
  Zbudowałem swoją chatę w pobliżu Konga i ukołysała mnie do snu.
  Spojrzałem na Nil i wzniosłem nad nim piramidy.
  Słyszałem śpiew Mississippi, kiedy Abe Lincoln jechał do Nowego Orleanu, i widziałem, jak jego zabłocony biust zmienia kolor na złoty o zachodzie słońca…”
  Fragment z „Murzyn mówi o rzekach”, 1921
• Podczas Harlem Renaissance cztery główne publikacje zdominowały epokę, w tym The Messenger, radykalne czasopismo dla Afroamerykanów; The Crisis, który był oficjalną publikacją NAACP; The Negro World, tygodnik wydawany przez UNIA, oraz The Opportunity, który pisał o postępie kulturalnym w Harlemie.
• W Harlem Renaissance opublikowano także wiele książek, w tym Home to Harlem Claude'a McKaya, The Walls of Jericho Rudolpha Fishera, Not Without Laughter Langstona Hughesa, Black No More George'a Schuylera i They Eyes Were Watching God Zory Neale Hurston.

Moda i sport

• Mężczyźni spopularyzowali kostium Zoot, znany z luźnych spodni. W przypadku kobiet gwiazdy takie jak Josephine Baker i Bessie Smith wpłynęły na modę poprzez klapy.
• W latach dwudziestych sporty takie jak koszykówka, boks i baseball osiągnęły nowe szczyty w Harlemie. W 1923 r. utworzono Harlem Rens, całkowicie czarną profesjonalną drużynę koszykówki. Joe Lewis stał się znany jako Brown Bomber w dziedzinie boksu wagi ciężkiej.

Arkusze Harlem Renaissance

To fantastyczny pakiet, który zawiera wszystko, co musisz wiedzieć o Harlem Renaissance na 24 szczegółowych stronach. To są gotowe do użycia arkusze Harlem Renaissance, które są idealne do nauczania uczniów o Harlem Renaissance, który był złotym wiekiem kultury afroamerykańskiej w Stanach Zjednoczonych, który miał miejsce w latach dwudziestych XX wieku i na początku lat trzydziestych XX wieku. Po I wojnie światowej Afroamerykanie z pól uprawnych zaczęli migrować do miast, takich jak Harlem w Nowym Jorku, w poszukiwaniu nowych możliwości. Ruch zbiegł się z epoką jazzu, która zrewolucjonizowała muzykę afroamerykańską.

Pełna lista dołączonych arkuszy roboczych

• Fakty dotyczące renesansu w Harlemie
• Wybitne postacie z Harlemu
• Harlem Renaissance Ws
• Patrząc na czarną historię
• Szalony Szał
• Dziedzictwo jazzu
• Wielka migracja
• Wnioskowanie o poezji
• Harlem w piśmie
• Sztuka wizualna Harlem
• Pozdrówcie Piekielnych Wojowników Harlemu

Link/cytuj tę stronę

Jeśli odwołujesz się do jakiejkolwiek zawartości tej strony we własnej witrynie, użyj poniższego kodu, aby zacytować tę stronę jako oryginalne źródło.

Link pojawi się jako Harlem Renaissance Facts & Worksheets: https://kidskonnect.com - KidsKonnect, 26 lipca 2018 r.

Używaj z dowolnym programem nauczania

Te arkusze zostały specjalnie zaprojektowane do użytku z dowolnym międzynarodowym programem nauczania. Możesz korzystać z tych arkuszy w niezmienionej postaci lub edytować je za pomocą Prezentacji Google, aby dostosować je do własnych poziomów umiejętności uczniów i standardów programu nauczania.

Podziel Się Z Przyjaciółmi: