Fiodor Dostojewski Fakty i arkusze pracy

Fiodor Dostojewski był jednym z największych pisarzy rosyjskich, którego prace są czytane i dyskutowane na całym świecie. Jego pisarstwo jest przesiąknięte głęboką psychologią i eksploracją ludzkiej natury, a jednocześnie dokładnie przedstawia rosyjską rzeczywistość swoich czasów.

Więcej informacji na temat Fiodora Dostojewskiego znajdziesz w poniższym pliku informacyjnym. Możesz też pobrać nasz 25-stronicowy pakiet arkuszy Fiodora Dostojewskiego do wykorzystania w klasie lub w domu.

Kluczowe fakty i informacje

Wczesne życie i edukacja

• Fiodor Michajłowicz Dostojewski był drugim z siedmiorga dzieci urodzonych 11 listopada 1821 r. przez lekarza sztabowego w moskiewskim szpitalu maryjskim dla ubogich.
• Według niektórych źródeł jego ojciec, Michaił Andriejewicz Dostojewski, mógł pochodzić z białoruskiej szlachty. Jako dobrze wykształcony i opiekuńczy człowiek z rodziny, był nadal dość rozdrażniony i nieufny, a swoje dzieci wychowywał na stary, ortodoksyjny sposób, w atmosferze strachu i posłuszeństwa.
• Najjaśniejszymi wspomnieniami z dzieciństwa Fiodora były te z życia na wsi, w posiadłości w regionie Tula, gdzie jego rodzina spędzała letnie miesiące.
• Jego ojciec zwykle nie był obecny, a dzieci cieszyły się prawie całkowitą wolnością. Fiodor przez większość swojego dzieciństwa żył z dala od swojej wątłej matki Marii Nieczajewej i nadgorliwego ojca. W tych latach formacyjnych nawiązał bliską więź ze swoim starszym bratem Michaiłem.
• To tutaj Fiodor zdobył wiedzę o chłopskim życiu, która później doda prawdy wielu jego fikcyjnym postaciom.
• Jego matka nauczyła go czytać i pisać, zainteresował się religią i językiem francuskim. W 1834 roku ojciec wysłał go do jednej z najlepszych moskiewskich szkół z internatem, gdzie pociągała go literatura i czytanie.
• Uwielbiał Aleksandra Puszkina, powszechnie uważanego za największego rosyjskiego poetę. Dostojewski nazwał go „półbogiem” i „prorokiem”. Śmierć autora w 1837 r. była dla Dostojewskiego ciężkim ciosem, prawie tak ciężkim, jak śmierć jego matki, która w tym samym roku zachorowała na gruźlicę.
• Później, w maju, zgodnie z życzeniem ojca wstąpił do wojskowej uczelni inżynieryjnej w Petersburgu, jednej z najlepszych wówczas instytucji edukacyjnych w kraju.
• Fiodor nie był jednak zainteresowany szkoleniem i na szczęście niektórzy z jego uczniów podzielali jego niechęć do studiów wojskowych i zamiłowanie do literatury, co doprowadziło do stworzenia wokół niego klubu literackiego.
• Śmierć jego ojca w 1839 r. wywołała u młodego Fiodora poważne napady nerwowe, uniemożliwiając rozwój epilepsji w przyszłości.
• Ukończył studia w 1843 r. i został wpisany jako inżynier polowy do wojskowego zespołu inżynieryjnego stacjonującego w Petersburgu. Zrezygnował zaledwie pół roku później, decydując się żyć wyłącznie ze swojej twórczości literackiej.

Wschodząca gwiazda

• Jego pierwsza powieść Bednye Lyudi („Poor Folk” po angielsku) była już gotowa i opublikował ją w „Peterburgskiy Sbornik” Nikołaja Niekrasowa („Petersburg Collection”) z niezwykłym sukcesem.
• Dostojewski wspominał to jako najjaśniejszy okres swojej młodości, który w późniejszym życiu dostarczył mu bardzo potrzebnej siły duchowej.
• Słynny krytyk literacki Vissarion Belinsky chwalił go jako wschodzącą gwiazdę i przyszłego wielkiego artystę szkoły Gogol – ruchu na rzecz coraz bardziej realistycznego i zgodnego z prawdą obrazu życia i rzeczywistości w Rosja , z krytyką szlachty i urzędników miejskich oraz wsparciem dla debiutanta.
• Bieliński przyjął go do ścisłego grona swoich współpracowników jako równego, jednak dobre stosunki między grupą a Dostojewskim nie trwały długo. Członkowie grupy nieustannie obrażali wrażliwą samoocenę Dostojewskiego i wyśmiewali się z jego prac. Dostojewski utrzymywał stosunki z Bielińskim, choć krytyka go głęboko obraziła.
• W następnych latach Dostojewski napisał szereg prac: Dwornik („Podwójny” 1846), Hozjajka („Gospodyni” 1847), Belye Nochi („Białe noce” 1848) i Netochka Nezvanova (1849).
• Prace ujawniły niezrównany realistyczny styl Dostojewskiego, a jego głębokie psychologiczne wnikliwość i wyjątkowość postaci odróżniały go od innych pisarzy tamtych czasów.

Życie w areszcie

• Prace nad Netochką Niezwanową przerwało aresztowanie Dostojewskiego w nocy 23 kwietnia 1849 r. z powodu jego powiązania z kołem Piotraszewskiego – literacką grupą dyskusyjną składającą się z urzędników, oficerów i innych postępowo myślących ludzi, którzy byli zdecydowanie przeciwni monarchii i pańszczyźnie .
• Pierwotnie przeznaczony do samokształcenia i dyskusji na temat teorii francuskich socjalistów, klub stał się później miejscem dyskusji o istniejących wadach systemu rosyjskiego, a nawet pobudził rozmowy o tajnym stowarzyszeniu i rewolucji mającej na celu stworzenie demokratycznej Rosji i uwolnienie poddanych .
• Dostojewski został zatrzymany na osiem miesięcy. Podczas pobytu w areszcie napisał Malenkij Geroy („Mały bohater”), który został opublikowany w 1857 roku. Został wtedy skazany na karę śmierci, ale car zmienił wyrok na cztery lata karnej pracy.
• Dostojewski wraz z innymi więźniami został przewieziony na poligon Semenowskiego w Petersburgu (dziś Plac Pionierów), gdzie ogłoszono wyrok śmierci. Nie wiedział do ostatniej chwili, że zdanie zostało zmienione. Horror, jaki odczuwał w tym momencie Dostojewski, odbił się echem w jednej z jego najsłynniejszych powieści „Idiota” (1869).
• Swój wyrok odbył w latach 1850-1854, opisując przeżycia w Zapiski iz Mertvogo Doma („Dom umarłych”, 1862). Następnie został przymusowo wcielony do syberyjskiego batalionu liniowego. W tym czasie najwyraźniej nadal czytał i pisał listy do brata, prosząc go o przysłanie mu książek.
• Zakochał się w Marii Isaeva, żonie nadzorcy. Związek z zamężną kobietą nie był dla Dostojewskiego łatwym, ale wkrótce zmarł jej mąż, który w 1857 roku ożenił się z nią.
• Prawie dekada fizycznego i moralnego cierpienia wydawała się wyostrzyć jego postrzeganie nieszczęść innych, a jego zdolność dostrzegania i analizowania ich udręki oraz reagowania na niesprawiedliwość społeczną stała się bardziej dotkliwa.

Dzieła literackie

• Dopiero w 1859 pozwolono mu przejść na emeryturę. Początkowo pozwolono mu przenieść się tylko do miasta Twer. W tym samym roku opublikował dwie powieści, Dyadushkin son („Sen wujka”) oraz Selo Stepanchikovo i ego obitateli („Wioska Stepanchikovo”).
• Pragnął jednak wrócić do Petersburga, literackiej stolicy kraju, i w 1860 roku udało mu się uzyskać pozwolenie na wyjazd. W tym czasie Dostojewski bardzo potrzebował pieniędzy. Jego żona była chora na gruźlicę i pisanie nie zarobiło im wiele. W 1861 wraz ze starszym bratem zaczął wydawać pismo Wremia („Czas”).
• Magazyn szybko zyskał dużą popularność i zapewnił im obojgu godziwe życie. W nim Dostojewski opublikował swoje powieści „Znieważony i upokorzony”, „Dom umarłych” i opowiadanie „Nieprzyjemna historia”.
• W „Czasie” i jego następcy czasopiśmie „Epokha” Dostojewski wypowiadał się na temat sytuacji politycznej w Rosji, którą kształtował podczas lat na emigracji.
• Uważał, że kraj powinien zjednoczyć każdą warstwę społeczną i klasę pod mądrym przywództwem monarchy i Kościoła prawosławnego. Uważał, że droga Europy Zachodniej jest dla Rosji rujnująca.
• W czerwcu 1862 Dostojewski wyjechał po raz pierwszy za granicę, odwiedzając Niemcy, Francję, Szwajcarię, Włochy i Anglię. W Paryżu poznał Apollinarię Suslovą. Jego dramatyczny związek z nią znalazł później odzwierciedlenie w „Idiocie”, „Graczu” i innych jego pracach. Uważa się, że jest główną inspiracją dla postaci kobiecych Dostojewskiego.
• Dostojewski wrócił do Rosji w 1863 roku. W następnym roku poniósł wielką stratę, gdy jego żona zmarła na gruźlicę w kwietniu, a brat zmarł w czerwcu.
• Potem Dostojewski wziął na siebie wydawanie mocno zadłużonego Epoch, które pominęło trzy numery. Biznes poprawił się na chwilę, ale spadający nakład zmusił go do zamknięcia magazynu.
• W 1865 udał się do miejscowości wypoczynkowej Wiesbaden in Niemcy aby poprawić jego zdrowie. Tam w 1866 roku rozpoczął pracę nad jedną ze swoich najbardziej znanych powieści „Zbrodnia i kara”, koncentrującą się na psychologicznym skutkach jednej zbrodni.
• W powieści Petersburg bardzo szczegółowo ukazany jest ze swoim wielowymiarowym życiem i wielością warstw społecznych. Filozoficzne dyskusje, złowieszcze sny, wyznania, koszmary senne, groteskowe i karykaturalne sceny płynnie przechodzące w tragiczne sytuacje, wszystko to ma pokazać głęboką wizję pisarza swojej epoki oraz społeczne i psychologiczne zamieszanie jego bohaterów.
• W 1866 roku wygasający kontrakt Dostojewskiego z jego wydawnictwem zmusił go do jednoczesnej pracy nad dwiema powieściami – „Zbrodnią i karą” oraz „Graczem”, opartymi na wrażeniach z podróży do Europy.
• Próbował też nowego podejścia do pracy, zatrudniając stenografistkę Annę Snitkinę, którą poślubił w 1867 roku. W tym samym roku para wyjechała za granicę, mieszkając najpierw w Niemczech, a następnie w Włochy . Dostojewski pracował nad powieściami „Ogarnięci” i „Idiota”.
• „ Biesy” koncentrowały się wokół rodzącego się ruchu socjaldemokratycznego w Rosji, w którym Dostojewski nakreślił żywy obraz życia politycznego kraju w latach 1860-1870, w tym paralelę do socjaldemokratycznej grupy Siergieja Nieczajewa, formacji znanej z jej terrorystyczne metody działania na rzecz rewolucji za wszelką cenę.
• Pomysł „Idioty” sam Dostojewski określił jako swój ulubiony. Powiedział, że jego celem było „pokazanie naprawdę wspaniałej osoby” i że „nic na świecie nie było trudniejsze niż to, szczególnie w tych czasach”.
• W latach 1878-1879 napisał Bratya Karamazovy, popularnie znany jako „Bracia Karamazow”, powieść będącą podsumowaniem jego poglądów na życie w ówczesnej Rosji. Opisał ją jako „podsumowany obraz współczesnej rzeczywistości, wykształconej nowoczesnej Rosji” napisany w formie kroniki rodzinnej.
• Bada sprawy wiary, rozumu, duchowości i moralności. Powieść spotkała się z uznaniem niektórych najważniejszych myślicieli świata, od Zygmunta Freuda, który umieścił ją wśród najlepszych literatury wszechczasów obok „Hamleta” i „Króla Edypa” Sofoklesa, po papieża Benedykta XVI.

Ostatnie lata

• W ostatnich latach życia popularność Dostojewskiego rosła. W 1877 został wybrany członkiem Akademii Nauk. W 1879 r. został zaproszony na międzynarodowy kongres literacki w Londynie, gdzie został wybrany członkiem Komitetu Honorowego Międzynarodowego Stowarzyszenia Literackiego i uczestniczył w spotkaniach literackich, czytając fragmenty własnych utworów i wiersze Puszkina.
• W 1881 r. postanowił wznowić wydawanie „Dziennika pisarza” i rozpoczął pracę nad pierwszym nowym numerem. Jednak nigdy nie został opublikowany.
• Jego stan zdrowia pogarszał się iw nocy 26 stycznia 1881 r. zaczął krwawić z gardła. Po południu 28 stycznia mógł pożegnać się z dziećmi, a wieczorem zmarł.
• Fiodor Dostojewski pozostawił po sobie spuściznę literatury, która czyni go jednym z najwybitniejszych pisarzy XIX wieku na świecie – nie tylko w Rosji. Jego prace były tłumaczone na wiele języków. Nadal są powszechnie czytane i przypisywane w szkołach i na uniwersytetach.
• Zbadał i uchwycił głębię ludzkiej duszy, wydobywając emocje i uczucia w czasach zarówno ciemnych, jak i szczęśliwych. I chociaż jego pisanie było inspirowane tym, co widział w Rosji lub sam doświadczył, te uczucia rozbrzmiewały jako część uniwersalnych wewnętrznych zmagań, z którymi zmagają się czytelnicy z każdej części globu.

Fiodor Dostojewski Arkusze pracy

To fantastyczny pakiet, który zawiera wszystko, co musisz wiedzieć o Fiodorze Dostojewskim na 25 szczegółowych stronach. To są gotowe do użycia arkusze Fiodora Dostojewskiego, które są idealne do nauczania uczniów o Fiodorze Dostojewskim, który był jednym z największych pisarzy rosyjskich, którego prace są czytane i dyskutowane na całym świecie. Jego pisarstwo jest przesiąknięte głęboką psychologią i eksploracją ludzkiej natury, a jednocześnie dokładnie przedstawia rosyjską rzeczywistość swoich czasów.

Pełna lista dołączonych arkuszy roboczych

• Autorzy online
• Pop Quiz
• Co jest w imieniu?
• Podróż Fiodora
• Poszukiwanie biblioteki
• Sędzia według księgi
• Fani Fiodora
• Dostojewski mówi
• Uczciwy złodziej
• Zbrodnia i zwolnienie?

Link/cytuj tę stronę

Jeśli odwołujesz się do jakiejkolwiek zawartości tej strony we własnej witrynie, użyj poniższego kodu, aby zacytować tę stronę jako oryginalne źródło.

Link pojawi się jako Fiodor Dostojewski Fakty i arkusze: https://kidskonnect.com - KidsKonnect, 29 kwietnia 2019 r.

Używaj z dowolnym programem nauczania

Te arkusze zostały specjalnie zaprojektowane do użytku z dowolnym międzynarodowym programem nauczania. Możesz korzystać z tych arkuszy w obecnej formie lub edytować je za pomocą Prezentacji Google, aby dostosować je do własnych poziomów umiejętności uczniów i standardów programu nauczania.

Podziel Się Z Przyjaciółmi: