Latające wiewiórki — fakty i arkusze ćwiczeń

Superbohaterowie wiewiórka świat, latające wiewiórki plemienia Pteromyini składa się z 50 gatunków wiewiórek z rodziny Sciuridae. Znane z tego, że wznoszą się na odległość od 150 do 500 stóp, przenoszą się z jednego drzewa na drugie, aby uniknąć drapieżników, latające wiewiórki raczej szybują niż latają.

Zobacz plik faktów poniżej, aby uzyskać więcej informacji na temat latającej wiewiórki, lub alternatywnie możesz pobrać nasz 22-stronicowy pakiet arkuszy Flying Squirrel do wykorzystania w klasie lub środowisku domowym.

Kluczowe fakty i informacje

TAKSONOMIA

• Trzy gatunki – Glaucomys sabrinus, Glaucomys volans i Glaucomys oregonensis – w ramach rodzaju Glaucomys są endemiczne dla Ameryka północna i Ameryka Środkowa.
• Latająca wiewiórka syberyjska pochodzi z niektórych regionów północnej Europa .

OPIS

• Kierunek i prędkość latających wiewiórek w powietrzu są zróżnicowane, spowodowane przez zmianę pozycji ich kończyn, niezwykle kontrolowanych przez małe chrzęstne kości nadgarstka. Z nadgarstka wystaje chrząstka, którą latające wiewiórki utrzymują w górę podczas powiek. Ta specjalnie zaprojektowana chrząstka jest widoczna tylko u latających wiewiórek, a nie u innych ssaków szybujących.
• Latające wiewiórki nie potrafią latać jak ptaki czy nietoperze; zamiast tego ślizgają się między drzewami. Są w stanie zastosować windę w trakcie tych lotów, udokumentowana na około 90 metrów.
• Dane sugerują, że ta chrząstka rylcowata jest w większości homologiczna do struktur nadgarstka występujących u innych wiewiórek. Wraz z manusem chrząstka tworzy wierzchołek skrzydła, który można wykorzystać podczas ślizgu. Po rozciągnięciu końcówka skrzydła może dopasowywać się do różnych kątów, kontrolując ruchy aerodynamiczne.
• Nadgarstki latających wiewiórek zmieniają również napięcie patagium, futrzanej membrany podobnej do spadochronu, która łączy się na ich nadgarstkach aż do kostek.
• Mają również puszysty ogon, który utrzymuje się w locie, działając jako dodatkowy płat i przerwę powietrzną przed lądowaniem na pniu drzewa.
• Colugos, wraz z rodziną Petauridae i Anomaluridae, są ssakami szybującymi, które przypominają niektóre cechy latającej wiewiórki, spowodowane ewolucją konwergentną.
• Przed XXI wiekiem wielokrotnie omawiano ewolucyjną historię latającej wiewiórki, która została następnie znacznie wyjaśniona dzięki wynikom dwóch badań molekularnych. Badania te sugerowały, że latające wiewiórki żyły od 18 do 20 milionów lat temu, są monofiletyczne i tworzą siostrzany związek z wiewiórkami drzewnymi. Ze względu na ich bliskie pochodzenie, różnice morfologiczne między tymi dwiema wiewiórkami pokazują wgląd w kształtowanie się metody szybowania.
• Wiele hipotez próbowało wyjaśnić ewolucję szybowania u latających wiewiórek. Próbuje się wyjaśnić jego związek z efektywnością energetyczną i żerowaniem. Szybowanie jest uważane za energetycznie efektywne podejście do przenoszenia się z jednego drzewa na drugie podczas poszukiwania pożywienia, w porównaniu ze schodzeniem po drzewach i manewrowaniem na ziemi lub wykonywaniem śmiercionośnych chwytów w powietrzu.
• W porównaniu z innymi wiewiórkami tej samej wielkości, latające wiewiórki oraz latające wiewiórki północne i południowe wykazują wydłużenie kości kręgów lędźwiowych i przedramienia, podczas gdy kości stóp, dłoni i dystalnych kręgów skurczyły się na długość. Takie różnice w proporcjach ciała sugerują przystosowanie latającej wiewiórki do zmniejszenia obciążenia skrzydeł i zwiększenia mobilności podczas szybowania. W wyniku tych różnic latające wiewiórki mają trudności z przystosowaniem się do poruszania się na czworonogach, całkowicie polegając na swoich zdolnościach szybowania.
• Szybując z dużą prędkością, latające wiewiórki mogą z łatwością przeszukiwać i żerować na szerszym obwodzie lasu niż wiewiórki drzewne. Mogą szybować na długich dystansach, zwiększając prędkość lotu i siłę nośną.
• Inne hipotezy sugerują, że podejście ewoluowało, aby uniknąć pobliskich drapieżników i obrażeń. Jeśli na danym drzewie zaistnieje śmiertelna sytuacja, latające wiewiórki mogą prześlizgnąć się na inne, unikając wcześniejszego niebezpieczeństwa. Ponadto metody startu i lądowania podczas skoków, realizowane dla środków bezpieczeństwa, mogą wskazywać na mechanizm szybowania. Podczas gdy skoki z dużą prędkością są pomocne podczas ucieczki przed niebezpieczeństwem, uderzenie dużej siły podczas lądowania na nowym drzewie może wyrządzić szkodę zdrowiu wiewiórki. Jednak mechanizm szybowania tych wiewiórek wykorzystuje techniki i podejścia podczas lotu, które zapewniają dużą stabilność i kontrolę.
• Jeśli skok zostanie źle obliczony, latająca wiewiórka może szybko powrócić do poprzedniego drzewa dzięki swojej zdolności szybowania.
• Latające wiewiórki również wykorzystują duże kąty schodzenia, gdy znajdują się blisko docelowego drzewa, zmniejszając swoją prędkość ze względu na wzrost oporu powietrza i pozwalając wszystkim czterem kończynom przyjąć uderzenie.
• W 2019 roku zauważono, że latająca wiewiórka świeciła fluorescencyjnie na różowo. Kolejne badania przeprowadzone przez biologów z Northland College w północno-zachodnim Wisconsin wykazały, że dotyczy to wszystkich trzech gatunków północnoamerykańskich wiewiórek latających.

REPRODUKCJA I DIETA

• Oczekuje się, że latające wiewiórki na wolności będą żyć około sześciu lat; jednak te znalezione w ogrodach zoologicznych mogą przetrwać do 15 lat.
• Śmiertelność młodych latających wiewiórek jest wysoka, co jest spowodowane głównie przez drapieżniki i choroby.
• Na ogół prowadzą nocny tryb życia, ponieważ nie są w stanie uciec przed drapieżnymi ptakami polującymi w ciągu dnia.
• węże drzewne, szopy pracze sowy, kuny, rybacy, kojoty , ryś rudy , a dzikie koty są jednymi z znanych drapieżników latających wiewiórek. Sowa cętkowana (Strix occidentalis) jest powszechnym drapieżnikiem latającej wiewiórki występującej na północno-zachodnim wybrzeżu Pacyfiku Ameryki Północnej.
• Latające wiewiórki są wszystkożerne; jedzą wszystko, co jest obecne w ich naturalnym środowisku. Latająca wiewiórka z Ameryki Północnej żywi się nasionami, owadami, ślimakami, ślimakami, pająki , krzewy, kwiaty, grzyby i sok drzewny.
• Okres godowy trwa od lutego do marca. Samica latającej wiewiórki mieszka ze swoimi noworodkami w matczynych miejscach gniazd, gdzie je pielęgnuje i pilnuje, dopóki nie opuszczą gniazda. Latające wiewiórki płci męskiej nie odgrywają żadnej roli w wychowywaniu młodych.
• Noworodki są w większości bezwłose, z wyjątkiem wąsów, a większość ich zmysłów nie jest jeszcze rozwinięta. Ich narządy wewnętrzne można zobaczyć przez skórę, a płeć można określić. Po pięciu tygodniach są prawie w pełni rozwinięte i mogą reagować na swoje otoczenie. Kolejne tygodnie poświęcają na praktykę skakania i szybowania, a po dwóch i pół miesiąca ich umiejętności szybownictwa są doskonalone i są w stanie opuścić gniazdo i przygotować się do samodzielnego przetrwania.

Arkusze Latające Wiewiórki

To fantastyczny pakiet, który zawiera wszystko, co musisz wiedzieć o latającej wiewiórce na 22 szczegółowych stronach. To są gotowe do użycia arkusze Flying Squirrel, które są idealne do nauczania uczniów o latających wiewiórkach z plemienia Pteromyini, które składają się z 50 gatunków wiewiórek z rodziny Sciuridae. Znane z tego, że wznoszą się na odległość od 150 do 500 stóp, przenoszą się z jednego drzewa na drugie, aby uniknąć drapieżników, latające wiewiórki raczej szybują niż latają.

lista książek przygodowych z 2015 roku

Pełna lista dołączonych arkuszy roboczych

• Latająca wiewiórka — fakty
• Superbohaterka wiewiórka
• Oznacz Latającą Wiewiórkę
• Orzechowe Oświadczenia
• Orzechy w słoiku
• Czas quizu
• Latająca wiewiórka Wiki
• północ i południe
• Życie wiewiórki
• Latające wiewiórki na całym świecie
• Latający kombinezon

Link/cytuj tę stronę

Jeśli odwołujesz się do jakiejkolwiek zawartości tej strony we własnej witrynie, użyj poniższego kodu, aby zacytować tę stronę jako oryginalne źródło.

Link pojawi się jako Fakty i arkusze ćwiczeń o latającej wiewiórce: https://kidskonnect.com - KidsKonnect, 5 lutego 2021

Używaj z dowolnym programem nauczania

Te arkusze zostały specjalnie zaprojektowane do użytku z dowolnym międzynarodowym programem nauczania. Możesz korzystać z tych arkuszy w obecnej formie lub edytować je za pomocą Prezentacji Google, aby dostosować je do własnych poziomów umiejętności uczniów i standardów programu nauczania.

Podziel Się Z Przyjaciółmi:

28 lis znak zodiaku