Jak z szacunkiem uczyć dzieci historii Święta Dziękczynienia


Święto Dziękczynienia od dawna jest ukochanym świętem w amerykańskich domach. Oznacza początek sezonu wakacyjnego; wszyscy są w świetnym humorze; ale przychodzi czas, kiedy musimy uczyć naszych młodych o znaczeniu poszczególnych świąt i ich historii. A nauczanie historii Święta Dziękczynienia dla dzieci z pewnością nie jest takie proste.



Jeśli chodzi o Święto Dziękczynienia, niektóre informacje, których nas nauczono, nie są tak proste, jak się wydaje. Nawet niektórzy dorośli nie są zbyt obeznani ze wszystkimi aspektami historycznymi, a spory, takie jak miejsce czy okoliczności „Pierwszego Święta Dziękczynienia”, z pewnością nie pomagają. Chociaż pozostawia to pole do dociekania, a my z przyjemnością się do tego spełnimy.

Uczyć dzieci historii Święta Dziękczynienia z jednej, a raczej z jednej perspektywy wersja gdzie przyszli Pielgrzymi i wszystko było jak w karuzeli z pewnością wprowadza w błąd. Jak więc my, jako edukatorzy, podchodzimy do tego problemu w sposób bezstronny i idealny dla dzieci?

Cóż, naprawdę nie da się tego obejść; jeśli mamy z szacunkiem uczyć dzieci historii Święta Dziękczynienia, musimy zacząć od podstaw i uwzględnić wszystkie fakty dotyczące tego popularnego święta. Historia cukrowania jest śliskim zboczem, jeśli nie jawnym brakiem szacunku dla zainteresowanych stron.

anioł numer 68

Pełne, bezstronne omówienie da dzieciom możliwość krytycznego myślenia i debaty, a także nauczy je doceniać fakt, że czasami kroniki historii mogą mieć więcej niż jedną stronę. Mówiliśmy już o uprzedzeniach historycznych , więc bez zbędnych ceregieli przejdźmy do tego.

Korzenie Dziękczynienia

Pierwszą rzeczą, którą musimy wyjaśnić, ucząc dzieci historii Święta Dziękczynienia, jest to, że samo święto, a raczej zwyczajowe wyrażanie wdzięczności poprzez modlitwę, w żaden sposób nie pojawiły się w USA, jakie znamy. Święto Dziękczynienia, mimo że nie zostało tak nazwane, jest obecne w kulturach na całym świecie od bardzo dawna.

Można ją prześledzić już w starożytności, kiedy starożytni Grecy, Rzymianie i Egipcjanie urządzali uczty w hołdzie swoim bogom, dziękując im za jesienne zbiory. Święto żydowskie Sukot , czyli Święto Namiotów, jest również bardzo podobne do dzisiejszego Święta Dziękczynienia, które wszyscy znamy i kochamy. Wreszcie, wracając do Ameryki Północnej, rdzenne plemiona na kontynencie mają również bogatą tradycję organizowania obfitych uczt na laurach swoich wielkich jesiennych zbiorów.

Zwróć uwagę, że prezentowanie tych informacji uczniom w żadnym wypadku nie powinno dewaluować samego Święta Dziękczynienia, ale raczej uzupełniać ich powszechną wiedzę, a jeśli już, nawet pogłębiać ich zrozumienie faktu, że jest to rzeczywiście święto świeckie. Pomijając to, przejdźmy do omówienia tego, co już wiemy o Święcie Dziękczynienia.

Pierwsze Święto Dziękczynienia

Tak więc wydarzenie powszechnie akceptowane jako Pierwsze Święto Dziękczynienia odnosi się do uczty po pierwszych udanych zbiorach przez Pielgrzymi w Plymouth w październiku 1621 r., a okoliczności są następujące. Przed tą pamiętną ucztą Pielgrzymi osiedlili się na opuszczonym terenie, dawniej zamieszkanym przez Indian Patuxet. Ostatni żyjący członek plemienia, Skwanto , nauczył Pielgrzymów, jak uprawiać zboże i przetrwać zimę. Mękę srogiej zimy złagodziła pomoc ze strony Wampanoag plemię, które dało osadnikom dodatkowe prowianty. W dowód wdzięczności zaprosili następnie rdzennych mieszkańców na obfitą ucztę.

Proklamacja Dziękczynienia

Święto jako takie miało się powtórzyć i sformalizować dopiero prawie dwa wieki później, w 1789 roku, kiedy Jerzy Waszyngton wydał pierwszy Proklamacja Święta Dziękczynienia w którym stwierdził, że Święto Dziękczynienia powinno odbyć się trzeciego dnia października jako „dzień publicznego dziękczynienia i modlitwy”. Potem tradycja była przestrzegana z przerwami przez całą wojnę secesyjną, aż do 1863 roku, kiedy Abraham Lincoln ogłosił, że Święto Dziękczynienia powinno być świętem narodowym, które przypada na ostatni czwartek listopada każdego roku.

Problemy z tym, jak uczymy dzieci Święta Dziękczynienia

Pierwszym powszechnym problemem związanym ze sposobem, w jaki uczymy dzieci historii Święta Dziękczynienia, jest to, że z jakiegoś powodu, który prawdopodobnie jest taki, że nie lubimy wyjaśniać pewnych niewygodnych prawd, zwykle nie mówimy o tym, że podstawowa koncepcja Pierwsze Święto Dziękczynienia jest błędne.

Jak wyjaśniliśmy w naszym segmencie „Korzenie”, po prostu mylące jest stwierdzenie, że zwyczajowa tradycja Święta Dziękczynienia miała miejsce w tym konkretnym przedziale czasowym. Wiele innych kultur brało udział w zwyczajowy sposób wcześniej, a nawet na tym samym terytorium, o czym świadczą: tubylcze plemiona świętujące to . Co więcej, jest również kwestionowane, że mieszkańcy Nowej Anglii byli pierwszymi Europejczykami, którzy wzięli udział w Święcie Dziękczynienia na amerykańskiej ziemi. Istnieją dowody na to, że francuscy hugenotowie na Florydzie w latach 60. XVI wieku lub hiszpańscy konkwistadorzy w latach 90. również brali udział w rytuale Dziękczynienia.

Po drugie, wydarzenie w Plymouth w stanie Massachusetts nie zostało nawet nazwane pierwszym Świętem Dziękczynienia przez mieszkańców Nowej Anglii aż do lat 30. XIX wieku, co pokazuje, że było to urządzenie rewizjonistyczne, o którym nie będziemy dalej rozwijać w tym segmencie.

Lądowisko Pielgrzymów

Piętrowa skała Plymouth jest ogólnie wskazywana jako dowód na to, że Pielgrzymi wylądowali tam i tam. Ale jedyną informacją, którą wskazujemy na to jako dokładne miejsce lądowania, jest kolejna niejednoznaczna relacja – informacje z drugiej ręki przekazany 121 lat po rzekomym lądowaniu. Co więcej, zdecydowanie wydaje się to dziwne William Bradford nigdy nawet nie wspomniał o Plymouth Rock w jego pamiętnik .

Wyprawa pielgrzymów

Innym ważnym problemem związanym z tym, jak uczymy dzieci historii Święta Dziękczynienia, jest to, że często wspominamy, że Pielgrzymi przybyli do Ameryki w poszukiwaniu wolności religijnej. Chociaż początkowo opuścili Anglię, aby cieszyć się większą wolnością religijną, zrobili to, udając się do Holandii, a konkretnie do Lejdy. Bradford i Winslow znaleźli większą swobodę, jeśli chodzi o ich wierzenia w Holandii, więc gdyby to była jedyna rzecz, której szukali, zostaliby tam. Zamiast tego zdecydowali się odkrywać Nowy Świat w poszukiwaniu lepszego i łatwiejszego życia, a także wszystkich możliwości, jakie niesie ze sobą taka odkrywcza podróż.

Imię Pielgrzymów

Chociaż znamy ich jako Pielgrzymów, nauczając o Święcie Dziękczynienia, zwykle pomijamy fakt, że jest to w dużej mierze sfabrykowany pseudonim, jeśli jesteśmy dosadni. Pielgrzymi w rzeczywistości nazywali siebie separatystami, większość z nich to metodyści lub purytanie. Ale ze względu na Pielgrzymka podjęli, a niektóre tendencje rewizjonistyczne, o których wspomnieliśmy powyżej, do XIX wieku zostali nazwani pielgrzymami.

Wizerunek pielgrzymów

Sposób, w jaki wizualnie przedstawiamy Pielgrzymów, jest również błędem. Do tej pory wszyscy zbyt dobrze znamy kapelusze z klamrami i czarne ubrania, ale to nie może być dalsze od prawdy. W rzeczywistości Pielgrzymi cenili sobie jaśniejsze kolory; czerwone, pomarańczowe i zielone szaty nie były rzadkością wśród Kolonia Plymouth osadnicy.

Relacje pielgrzymów z osadnikami

Prawdopodobnie największą wadą tego, jak uczymy Święta Dziękczynienia, jest to, że mamy tendencję do fałszowania relacji między Pielgrzymami a tubylcami jako przyjaznych. Nawet jeśli doszło do wymiany towarów między stronami i być może serdecznego podejścia ze strony plemienia Wampanoag, przynajmniej na początku, nie ma prawie żadnych konkretnych dowodów rzeczywistej sympatii. Mogli wspólnie świętować żniwa, ale to nie wskazuje na koegzystencję na żadnym odcinku wyobraźni; tam są więcej niż wystarczająca ilość wskazań przeciwnie.

Nauczanie historii Święta Dziękczynienia dla dzieci: wskazówki i zasoby

Wskazując na problemy, słuszne byłoby również uwzględnienie rozwiązań. Tak więc głównym sposobem na uczenie dzieci Święta Dziękczynienia z szacunkiem jest po prostu przedstawienie wielu perspektyw na historię świąt. My, jako edukatorzy, często wpadamy w pułapkę, w której uczymy protekcjonalnie, nie zdając sobie z tego sprawy. Rozumiemy przez to, że bez względu na grupę wiekową, nie powinniśmy przeinaczać faktów, ani cukrowych, jak powiedzieliśmy wcześniej, w obawie, że uczniowie nie zrozumieją lub nie będą w stanie „radzić sobie z niewygodnymi prawdami”. ”. Takie nauczanie jest raczej przejawem niezdolności nauczyciela niż moralnym wzniosłem ochrona dzieci.

Rozważając nasze sugestie i stosując je w klasie (lub w nauce domowej), całym sercem wierzymy, że dzieci będą miały okazję nauczyć się krytycznego myślenia, ale unikną także marginalizacji i lekceważenia pewnych grup etnicznych, co z pewnością w konsekwencji, jeśli mamy dalej wypaczać dyskurs na temat i tak już burzliwej historii.

Z praktycznego punktu widzenia KidsKonnect ma więcej niż wystarczającą ilość zasobów w postaci arkuszy roboczych, które pomogą Ci w zrozumieniu wszystkich wyżej wymienionych punktów. Arkusze zostały zaprojektowane do użytku z dowolnym międzynarodowym programem nauczania i możesz je edytować, aby były tak szczegółowe, jak chcesz.

Zanim pójdziesz

Okres świąteczny to radosny czas, by dobrze się bawić i dziękować za to, co mamy, ale daje też wiele okazji do cennych lekcji, które pozostaną z uczniami na całe życie. Ucząc z szacunkiem historii Święta Dziękczynienia dla dzieci, nie tylko uczysz właściwej historii, ale także zachęcasz do akceptacji różnic kulturowych i pracujesz nad budowaniem świadomości historycznej.

Mamy nadzieję, że nasz artykuł okazał się dla Ciebie interesujący i przyniesie korzyści zarówno Tobie jako nauczycielowi, jak i Twoim uczniom. Aby uzyskać więcej materiałów dydaktycznych i arkuszy roboczych, zapoznaj się z naszą obszerną biblioteką, która okazała się bardziej niż przydatna dla setek tysięcy nauczycieli na całym świecie. Więcej treści na wszystkie tematy związane z edukacją znajdziesz na naszym blogu.

Podziel Się Z Przyjaciółmi:

Najnowsze Wiadomości

Popularne Artykuły